ای لعل تو آب زندگانیعشق تو حیات جاودانی

گفتم که ترحمی نماییچون حال دل مرا بدانی

حال دل خویش با تو صدرهگفتم بزبان بی زبانی

پیش تو عیان چو گشت حالمکردی بنیاد مهربانی

رحمی بدل تو آمد امانگذاشت غرور نوجوانی

چون هیچ نتیجه ندارددر پیش تو عرض ناتوانی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. آن به که فضولی ار بمیردظاهر نکند غم نهانی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love