Sharafnama, chapter 21

Come, cup-bearer! that clear wine (of senselessness) soul-giving.Pour out, lightning like (quickly) to thy heart's desire.

Nizami GanjaviMasnavi8 min
Qasida 18

رخش به هرا بتاخت بر سر صبح آفتابرفت به چرب آخوری گنج روان در رکاب

Khaqani Shirvani7 min
Dibaçə

DİBAÇƏYa Rəb, rəhi-eşqində bəni şeyda qıl,

Fuzuli12 min
Qasida 52

تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 11

مژده ای دل هان که ما را مژده جان آمده‌ستوز نسیم صبح بوی زلف جانان آمده‌ست

Mujir al-Din Baylaqani7 min
Qasida 7

پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار

Saib TabriziQasida9 min
Jam-i Jam, chapter 44

خلق را چون نظر به صورت بودوطن و منزلی ضرورت بود

Awhadi MaraghaiMasnavi6 min
Atashkadeh, chapter 1

آفرینش را چو فتح الباب شدنور احمد مهر عالم تاب شد

Nayyir Tabrizi7 min
Gələcəyin toy-bayramı

Bu gün-sabah al geyəcək təbiətin ilk baharı.Yenə qönçə tutacaqdır könüllərin arzuları.

Samad Vurgun19437 min
Qasida 40

اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی

Parvin E'tesamiQasida8 min
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 2

بدان که نفس طبیعی عبارت از قوّتی است که اجزای جسم را نگذارد تا از یکدیگر متلاشی شود، و نفس طبیعی را دو خدمتکار است که یکی را خِفَّت گویند و دیگری را ثقل. و خفت عبارت از قوتی باشد که مایل محیط بود و ثقل بر عکس او.و نفس نباتی عبارت از قوتی باشد که جسم را در طول و عرض و عمق بکشد و بزرگ گرداند و نفس طبیعی خادم نفس نباتی باشد و نفس نباتی را به غیر از او هشت خادم دیگر باشد چون: جاذبه و ماسکه و هاضمه و ممیزه و دافعه و مصوره و مولده و منمیه.

Mahmoud ShabestariMasnavi14 min
Qasida 36

جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی

Iraj MirzaQasida8 min
Sharafnama, chapter 6

Come, Cup-bearer! show me the wine (of senselessness);And give me of that draught of senseless ones.

Nizami GanjaviMasnavi7 min
Qasida 27

قلم بخت من شکسته سر استموی در سر ز طالع هنر است

Khaqani Shirvani11 min
Qasida 46

در آرزوی ناوک او مردم ای کمانسستی مکن بسویم ازو ناوکی رسان

FuzuliQasida6 min
Qasida 126

هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم

Qatran Tabrizi6 min
Qasida 53

تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش

Mujir al-Din Baylaqani11 min
Qasida 8

ای زمان دلگشایت نوبهار روزگارصبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار

Saib TabriziQasida6 min
Jam-i Jam, chapter 109

از در معرفت مگردان رویکام جویی، به شهر عرفان پوی

Awhadi MaraghaiMasnavi7 min
Atashkadeh, chapter 4

از حدیث شاه حرّ ابن یزیداز ندامت دست بر دندان گزید

Nayyir Tabrizi10 min
Talıstan

İxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.

Samad Vurgun193510 min
Poem 78

به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان

Parvin E'tesami6 min
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 4

بدان که هرچه عدم او ضروری بود او را ممتنع الوجود خوانند و هر چه وجود او ضروری بود او را واجب الوجود گویند و هر چه وجود و عدم او هیچ کدام ضروری نبود او را ممکن الوجود خوانند. اکنون بدان که هر چه موجود است یا واجب الوجود است یا ممکن الوجود، بجهت آنکه موجود دروجود خود به غیری محتاج هست یا نیست.اگر در وجود خود به غیری محتاج نیست، آن را واجب الوجود خوانند چنانکه حق سبحانه و تعالی، و اگر در وجود خود محتاج است به غیری، او را ممکن الوجود خوانند و اینجا اثبات واجب الوجود ظاهر شد چرا که ممکنات موجودند و وجود ممکنات البته از غیری باشد و آن غیر هر آینه منتهی شود به واجب الوجود. و دیگر آنکه تا واجب الوجود نباشد ممکن الوجود را ممکن نتوان گفت، یعنی تا اول محتاجٌ الیه نباشد نتوان گفت که فلان چیز محتاج است به فلان چیز، پس واجب الوجود ثابت شد و ممکن الوجود در بقای وجود اگر محتاج نباشد به غیری، آن را جوهر گویند و اگر باشد آن را عرض خوانند و بدان که بقای وجود غیر وجود است؛ بجهت آنکه دو کس را می​بینیم یکی تا ده سال بیش نمی​ماند و یکی تا صد سال می​ماند و هر دو در وجود شریکند، بجهت آنکه در حال حیات هر دو بر هر دو صادق است که موجودند؛ اما بقای وجود این صد سال است و بقای وجود آن دیگر ده سال. پس معلوم شد که بقای وجود غیر وجود است. پس ممکنات یا جوهر باشند یا عرض.

Mahmoud ShabestariMasnavi8 min
Zohra and Manuchehr, chapter 4

بود به بند تو خداوند عشقخواست نَبُرَّد گلویت بندِ عشق

Iraj MirzaMasnavi6 min
Sharafnama, chapter 38

Come, cup-bearer! that Kay Khusravi cup (of senselessness),Whose splendour (of wine) gives freshness to the eyes (of holy men),

Nizami GanjaviMasnavi10 min
Qasida 33

دل روی مراد از آن ندیده استکز اهل دلی نشان ندیده است

Khaqani Shirvani8 min
Qasida 26

سپیده دم ز می لعل جوی جام بلورخواص کوثر کاس و مزاجها کافور

FuzuliQasida10 min
Qasida 199

پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری

Qatran Tabrizi7 min
Qasida 54

سرو سهی که سجده برد سرو کشمرشسنبل دمید بر طرف سوسن ترش

Mujir al-Din Baylaqani7 min
Qasida 10

منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنانروی در برج شرف آورد خورشید جهان

Saib TabriziQasida7 min