Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Come, cup-bearer! that clear wine (of senselessness) soul-giving.Pour out, lightning like (quickly) to thy heart's desire.
Qasida 18رخش به هرا بتاخت بر سر صبح آفتابرفت به چرب آخوری گنج روان در رکاب
DibaçəDİBAÇƏYa Rəb, rəhi-eşqində bəni şeyda qıl,
Qasida 52تا ترا گرد مه از مشک سیه پرهون بوددر تمنای رخت جان و دلم مرهون بود
Qasida 11مژده ای دل هان که ما را مژده جان آمدهستوز نسیم صبح بوی زلف جانان آمدهست
Qasida 7پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار
Jam-i Jam, chapter 44خلق را چون نظر به صورت بودوطن و منزلی ضرورت بود
Atashkadeh, chapter 1آفرینش را چو فتح الباب شدنور احمد مهر عالم تاب شد
Gələcəyin toy-bayramıBu gün-sabah al geyəcək təbiətin ilk baharı.Yenə qönçə tutacaqdır könüllərin arzuları.
Qasida 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 2بدان که نفس طبیعی عبارت از قوّتی است که اجزای جسم را نگذارد تا از یکدیگر متلاشی شود، و نفس طبیعی را دو خدمتکار است که یکی را خِفَّت گویند و دیگری را ثقل. و خفت عبارت از قوتی باشد که مایل محیط بود و ثقل بر عکس او.و نفس نباتی عبارت از قوتی باشد که جسم را در طول و عرض و عمق بکشد و بزرگ گرداند و نفس طبیعی خادم نفس نباتی باشد و نفس نباتی را به غیر از او هشت خادم دیگر باشد چون: جاذبه و ماسکه و هاضمه و ممیزه و دافعه و مصوره و مولده و منمیه.
Qasida 36جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی
Sharafnama, chapter 6Come, Cup-bearer! show me the wine (of senselessness);And give me of that draught of senseless ones.
Qasida 27قلم بخت من شکسته سر استموی در سر ز طالع هنر است
Qasida 46در آرزوی ناوک او مردم ای کمانسستی مکن بسویم ازو ناوکی رسان
Qasida 126هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم
Qasida 53تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش
Qasida 8ای زمان دلگشایت نوبهار روزگارصبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار
Jam-i Jam, chapter 109از در معرفت مگردان رویکام جویی، به شهر عرفان پوی
Atashkadeh, chapter 4از حدیث شاه حرّ ابن یزیداز ندامت دست بر دندان گزید
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.
Poem 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 4بدان که هرچه عدم او ضروری بود او را ممتنع الوجود خوانند و هر چه وجود او ضروری بود او را واجب الوجود گویند و هر چه وجود و عدم او هیچ کدام ضروری نبود او را ممکن الوجود خوانند. اکنون بدان که هر چه موجود است یا واجب الوجود است یا ممکن الوجود، بجهت آنکه موجود دروجود خود به غیری محتاج هست یا نیست.اگر در وجود خود به غیری محتاج نیست، آن را واجب الوجود خوانند چنانکه حق سبحانه و تعالی، و اگر در وجود خود محتاج است به غیری، او را ممکن الوجود خوانند و اینجا اثبات واجب الوجود ظاهر شد چرا که ممکنات موجودند و وجود ممکنات البته از غیری باشد و آن غیر هر آینه منتهی شود به واجب الوجود. و دیگر آنکه تا واجب الوجود نباشد ممکن الوجود را ممکن نتوان گفت، یعنی تا اول محتاجٌ الیه نباشد نتوان گفت که فلان چیز محتاج است به فلان چیز، پس واجب الوجود ثابت شد و ممکن الوجود در بقای وجود اگر محتاج نباشد به غیری، آن را جوهر گویند و اگر باشد آن را عرض خوانند و بدان که بقای وجود غیر وجود است؛ بجهت آنکه دو کس را میبینیم یکی تا ده سال بیش نمیماند و یکی تا صد سال میماند و هر دو در وجود شریکند، بجهت آنکه در حال حیات هر دو بر هر دو صادق است که موجودند؛ اما بقای وجود این صد سال است و بقای وجود آن دیگر ده سال. پس معلوم شد که بقای وجود غیر وجود است. پس ممکنات یا جوهر باشند یا عرض.
Zohra and Manuchehr, chapter 4بود به بند تو خداوند عشقخواست نَبُرَّد گلویت بندِ عشق
Sharafnama, chapter 38Come, cup-bearer! that Kay Khusravi cup (of senselessness),Whose splendour (of wine) gives freshness to the eyes (of holy men),
Qasida 33دل روی مراد از آن ندیده استکز اهل دلی نشان ندیده است
Qasida 26سپیده دم ز می لعل جوی جام بلورخواص کوثر کاس و مزاجها کافور
Qasida 199پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری
Qasida 54سرو سهی که سجده برد سرو کشمرشسنبل دمید بر طرف سوسن ترش
Qasida 10منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنانروی در برج شرف آورد خورشید جهان