Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
SİFƏTİ-BƏNGİ-ZİŞTÜ BƏDFƏRCAMSöylə məndən kim: ey füsürdə mizac
Qasida 123تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فامبوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام
Qasida 2تا تو از هستی خود، خود را نگردانی جداهودج جان چون نهی در بارگاه کبریا
Qasida 26اصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودانزین بنای تازه سلطان سلیمان زمان
Atashkadeh, chapter 39شد چو از زندان فرعونی ملولیوسف مه پیکر آل رسول
Layla and Majnun, chapter 16Worn out at length, he sank upon the ground,And there in tears the mournful youth is found
Qasida 184دهر سیه کاسهای است ما همه مهمان اوبینمکی تعبیه است در نمک خوان او
Fəsli-ibtilayi-XəlilullahDiyari-bəla müsafirləri və əqari-əna mücavirlərinün cümləsindən biri məhbubi-Maliki-Cəlil Həzrəti-İbrahim Xəlildür ki, ta xəl’ətixilqətlə sərəfraz olduvə xəlvəti-xüllətdə şərəfi-məhrəmiyyət buldu, hərgiz hücumi-bəladan əman bulmadı və süduri-hadisədən fariğ olmadı. Cümlə bəladan biri oldur ki, Nəmrudi-mərdudun atəşi-istilası zəbanə çəküb və səhabi-təsəllüti barani-bəla töküb istid’a qıldı ki, ol təlayi-təmam-əyarə atəşi-suzanla tab verə və ol şəm’i-şəbistani yaxud, zülmətsərayi-küfrinə nuri-sürur yetürə. Əlqissə, Həzrəti İbrahim məncəniqə girdikdə və məlaikə anı atəşə mütəvəccih gördükdə münacat etdilər ki: "Ya Rəb, cəmi’i-bəni-Adəmdən bir kimsənədir ki, sənün əhədiyyətinə mö’tərifdür və ibadətünlə müttəsifdür, anı yandırmaq istərlər. Rüxsət ver ki, müavinət qılub anı bu təhlükədən xilas edəlim". Həzrəti-İzzətdən xitab gəldi ki: "Mülazimətinə gedün, əgər müavinət istərsə, mələd edün". Bu işarətlə Mələküssəhab hazır olub ayıtdı: "Ey Xəlil, rüsxət versən seylabi-siyasətlə ə’danın naireyi-fəsadın müntəfi qılub, binayiinadın fənayə verməyə hazır olmuşam". Və mələkül-ərz ayıtdı: "Əgər işarət olsa qövmi-Nəmrudi Qarun kibi təhtüs-sərayə çəkməyə əzimət qılmışam". Həzrəti-Xəlil ayıtdı: "Ey ümmali-karxaneyidünya və ey hüffazi-qəvanini-nizami-əşya! Səlahi-behbudimdə bənim ixtiyarım və dostdan gələn dərdin dərmaninə bənim iqtidarım yoxdur". Şe’r:
Tarji-band 4سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شدکه هامون همچو گردون گشت و گردون همچو هامون شد
Qasida 3تا کی ز خطه خوف آیی به صف رجابرگیر پا و برو زین دار ملک فنا
Sharafnama, chapter 35Come, cup-bearer! that milk of vermilion colour (the ruddy wine of senselessness),Whose reflection brings blood (red colour and vigour) to mercury (the palsied one),
Tarkib-band 3الطرب ای خاصگان خاصه به هنگام صبحکاینک بوی بهشت میدمد از کام صبح
Bu, Məcnunun sidq ilə münacat etdigidir və navəki-duası hədəfi-icabətə yetdigidirBir gecə ki, zülməti-ziyasuzZülfi-şəbi etdi bürqeyi-ruz,
Tarkib-band 1نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همیروی هامون همچو روی نیکوان گردد همی
Qasida 12روز بس خرم و موسم ز همه خوبترستعید فطرست که عالم همه پر زیب و فرست
Layla and Majnun, chapter 15When Majnún saw his hopes decay,Their fairest blossoms fade away;
Qasida 111دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهارمشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار
Bəngü-Badə (IV hissə)BƏRŞ HƏM MÜTTƏBE ŞÜDƏ ƏKNUNBərşə çün düşdü söz, dedi:
Tarkib-band 2باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کندتارش از یاقوت سازد پودش از مینا کند
Qasida 20دلی که تحفه تو جان مختصر سازدبسا که قوت خود از گوشه جگر سازد
The Seven Beauties, chapter 19The horoscope of (Bahram’s) throne and rule came out auspicious in goodwill to him.Ere this the observer learned in the stars had taken observations for the throne.
Qasida 114بخ بخ ای بخت و خه خه ای دلدارهم وفادار و هم جفا بُردار
Söhbətül ƏsmarQəvvasi-bəvahiri-rivayət,Səyyahi-bəvadiyi-hekayət
Tarkib-band 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد
Qasida 22این نادره بین باز کز ایام بر آمددر باغ جهان شاخ حوادث ببر آمد
Sharafnama, chapter 29Come, cup-bearer! that stream of Paradise,Cast into that cup of fire-nature.
Qasida 127ز عدل شاه که زد پنج نوبه در آفاقچهار طبع مخالف شدند جفت وفاق
Bu, inkar ilə Leyli anasına cavab verdigidir və sərayi-möhnətə girdigidirLeyli bu itabı çün eşitdi,Öz könlündə müqərrər etdi
Qasida 6تا فزون شد مهر و بالا رفت مهر اندر هواعاشقان را بر بتان بفزود مهر اندر هوا؟
Qasida 49عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سرالحذر از در جهان ای دل خسته الحذر