Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
اگر خواهی سر مویی نپیچد سر ز فرمانتبه خاموشی زبانی چون زبان شانه می باید
Ghazal 309در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میاتا گلی دربار هست از گلستان بیرون میا
Ghazal 310مشو از نفس ایمن تا توانی آرمید آنجاکه بیم این جهانی، می شود یکسر امید آنجا
Ghazal 311به قدر رم ازین عالم، توانی آرمید آنجاکه اینجا هر که سستی کرد نتواند رسید آنجا
Ghazal 313نه هر کس سر برون با تیغ و خنجر می برد اینجاسر تسلیم هر کس می نهد سر می برد اینجا
Miscellaneous poem 315گر چنین سرو ز بالای تو درهم گرددطوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد
Miscellaneous poem 316اگر ابروی تو محراب نمازم گرددکعبه پروانه صفت گرد نیازم گردد
Miscellaneous poem 318عیب در چشم و دل پاک هنر میگرددکف بیمغز درین بحر گهر میگردد
Ghazal 319دگر با نوخطی دارد دل من در میان سوداکه دارد در گره هر موی خطش یک جهان سودا
Miscellaneous poem 323ناله ام کاوش ازان خنجر مژگان داردگریه من نمک طرز ز طوفان دارد
Ghazal 322که را می گشت در دل کز زمین انسان شود پیدا؟که می گفت از تنور خام این طوفان شود پیدا؟
Miscellaneous poem 326چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟لب اعجاز کی این خنده شیرین دارد؟
Ghazal 328به عریانی نگردد از لطافت آن بدن پیدامگر در پیرهن گردد تن آن سیمتن پیدا
Ghazal 334نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را
Ghazal 338اگر غفلت نهان در سنگ خارا میکند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا میکند ما را
Ghazal 340نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را
Miscellaneous poem 345درین ریاض کسی خوشه اش دو سر داردکه غیر اشک دگر دانه ای نمی کارد
Ghazal 348که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را
Ghazal 349اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را
Miscellaneous poem 352به آه سرد دل خود دو نیم باید کردچو غنچه خنده به روی نسیم باید کرد
Ghazal 357ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را
Ghazal 361خوشا روزی که بینم دلبر بگزیده خود راز رخسارش برافروزم چراغ دیده خود را
Miscellaneous poem 363کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشدکه گل ز شاخ به تعظیم او پیاده نشد
Ghazal 364به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را
Ghazal 368زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را
Miscellaneous poem 379عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟پیش خورشید صف آرایی شبنم چه کند؟
Miscellaneous poem 380آه را یاد سر زلف تو پیچیده کندفکر را شیوه رفتار تو سنجیده کند
Miscellaneous poem 382باده ای را نپرستم که خرابم نکندگرد آن شمع نگردم که کبابم نکند
Ghazal 382نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را
Ghazal 383نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را