Ghazal 1162

از کواکب آسمان روی حجاب آلوده استاز شفق آفاق لبهای شراب آلوده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1163

دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده استشهد این مکار با چندین شرنگ آلوده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1164

من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده استرنگ آن سیب زنخدان اندکی گردیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1182

شمع را بالین پر، بال و پر پروانه استبستر آسودگی خاکستر پروانه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1185

بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای استدر ته ابر سیه ماه جلا گم کرده ای است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1189

با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای استبرق با جولان شوخش پای خواب آلوده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1191

لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1203

تا نپوشیده است روی خال را خط دیدنی استتا نگردیده است صاحب تخم ریحان چیدنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1205

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی استچون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1207

دل به نور شمع نتوان در گذار باد بستساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1211

بس که از زهر شکایت لب دل افگار بستدل مرا چون بسته در جیب و بغل زنگار بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1214

بهر قتل ما کمر آن حسن بی اندازه بستدفتر گل را خس و خاشاک ما شیرازه بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1216

تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دستاز سبکدستی مرا رطل گران آمد به دست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1218

جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دستدارد از روشندلی آیینه جا بر روی دست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1221

تا عرق از می بر آن رخسار جان پرور نشستدر بهشت از جوش دعوی چشمه کوثر نشست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1230

چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوستمی درد، چون مغز کامل شد، گریبان زیر پوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1236

جز پریشان خاطری در عالم ایجاد چیست؟غیر مشتی خاروخس در خانه صیاد چیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1238

جان عاشق قدر داغ و درد می‌داند که چیستسکه کامل عیاران مرد می‌داند که چیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1242

حسن قدر دیده تر را چه می داند که چیستطفل آب و رنگ گوهر را چه می داند که چیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1249

در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیستکلبه تاریک ما را حاجت مهتاب نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1251

عالم اسباب غیر از پرده های خواب نیستدیده بیدار دل بر عالم اسباب نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1264

رحمت ایزد نصیب مردم هشیار نیستپیش ارباب کرم جرمی چو استغفار نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1275

روی سخت کوه را پروایی از شمشیر نیستدر گرانجان تبت وارونه را تأثیر نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1278

گرچه طبعم کم ز خورشید جهان افروز نیستدر نظرها اعتبارم چون چراغ روز نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1288

آسمان سفله بی برگ و نوایی بیش نیستآفتاب روشنش شبنم گدایی بیش نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1290

در سر مشکل پسندان نشأه انصاف نیستورنه در تعمیر دلها، درد کم از صاف نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1292

در نگارستان تهمت دامن گل پاک نیستگر همه پیراهن یوسف بود، بی چاک نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1301

یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ستهیچ موجی بی صدای شهپر جبریل نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1358

از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشتاز محیط آتشین نتوان به این تمکین گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1365

هر که راهِ گفتگو در پردهٔ اسرار یافتچون کلیم از لن‌ترانی لذتِ دیدار یافت

Saib TabriziGhazal1 min