Ghazal 1531

هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1534

تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده استرشته آهی که سر از دل گوهر زده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1546

دلم از کثرت پیکان تو آهن شده استتنم از ناوک دلدوز تو جوشن شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1554

خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1573

عقل سدی است درین راه که برداشتنی استعشق خضری است که در مد نظر داشتنی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1576

ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی استبه حریفان مزه دادن ثمر رسوایی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1577

نقش روی تو در آیینه جان صورت بستآنچه می خواستم از غیب همان صورت بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1581

عشق را با دل صد پاره من کاری هستدر دل غنچه من خرده اسراری هست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1586

تیغ ابروی ترا جوهر چین می بایسترقم ناز بر آن لوح جبین می بایست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1587

محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیستبی دل و دینم و دلدار نمی دانم چیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1606

خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیستتشنه لعل تو روشن گهری نیست که نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1613

در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیستغنچه هر جا بود از فکر چمن خالی نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1620

تا من دلشده را دست ز گردن برداشتجوهر تیغ تو چون سلسله شیون برداشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1622

دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشتراه چون شانه در آن زلف معنبر می داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1624

دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشتکه قدم از ره باریک ادب دور گذاشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1635

خم چو گردد قدِ افراخته می‌باید رفتپل بر این آب چو شد ساخته می‌باید رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1651

کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟شکست در جگرم شیشه این گلاب کجاست؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1658

حضور دل نبود با عبادتی که مراستتمام سجده سهوست طاعتی که مراست

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1660

ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1667

مرا ز پیر خرابات نکته ای یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1678

دل شکسته به قرب خدای راهبرستکه شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1679

ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1690

مرا ز دور تماشای خط یار بس استکه برگ عیش جنون، بویی از بهار بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1691

منم که دام بلایم رهایی قفس استوداع زندگیم در جدایی قفس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1695

دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1696

ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1700

ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک استز کوه سر زدن آفتاب نزدیک است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1712

جهان و هر چه در او هست رونمای دل استبه هیچ جا نرود هر که آشنای دل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1726

صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1730

زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است

Saib TabriziGhazal1 min