Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bir nankora*Bir güzgüyə bax gör ki, günü ağlı deyilsən,
Ghazal 6ای دل از عشق گر دمی یابیبر کف خاک آدمی یابی
Mufrad 5لبی که لب ز دعا بست بسته شد در اوسری که سجده ندانست خاک بر سر او
Rubai 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
La'ali-Manzuma, chapter 12الوداع ای سرو ناز گلشن جان الوداعالودای ای اکبر ناکام عطشان الوداع
Sən piri-cəhandidəsən, ey Seyyidi-sərkarSən piri-cəhandidəsən, ey Seyyidi-sərkar,Məndən çək əlin, eylə gilən pir ilə rəftar!
Çoban çörəyi, çoban ürəyiQışlaqda yazılmış şer*Bir qadın ki, dağ mehini düzüb saçına,
Həyasız Dərviş və İsmətli QadınBir dərvişi-biismətü bihəya,Mübtəlayi-şəhvət, talibi-zina
Qu quşunun nəğməsiDeyirsən: “Məhəbbət şerlərininHamısı qısadır – bir bənd, iki bənd”
Sən köçdün dünyadanMənə deyirdin ki, köçək xaricə,bu zülmə dözərmi vətəndə insan?!
Gəldi ol gün kim, cünun əhlinə həmdəm bolğamənGəldi ol gün kim, cünun əhlinə həmdəm bolğamən,Namü nəngi tərk edüb rüsvayi-aləm bolğamən.
Vətən mənə əl elədiDünya gəzdim, yüz-yüz şəhər dolandım,Bir tüstülü rxağından doymadım.
Ey pəri, hüsnin sənin cahi-cahandan yaxşıdırEy pəri, hüsnin sənin cani-cahandan yaxşıdır,Bəlkə, ancaq can deyil, canü cahandan yaxşıdır.
Ghazal 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه
Rubai 142گر بد دارد و گر نکو او داندگر جرم کند و گر عفو او داند
Ghazal 367دل سرمست من آن نیست که با هوش آیدمگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید
Qit'a 38بسان صفحه رخسار لوح خاطر طفللطیف و ساده و پاک است در بدایت حال
La'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanıLa'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanıKanını höd görürem kanı yüregüm kanı
Qit'a 13یا رب، بحق لطفت کو جان عاشقان رابهر ظهور اسما پیدا کند مظاهر
Ghazal 72ز بند زلف تو جان مرا نجات مباددل مرا نفسی بی رخت حیات مباد
Əla, ey tiri-dilbər kim, könüldə mihmanımsanƏla, ey tiri-dilbər kim, könüldə mihmanımsan,Əgər can çıxmasaydı cismdən, derdim ki, canımsan.
TürkobaMasallıda bir oba var, Türkoba,Bu obaya ad qoyana mərhəba!
Qit'a 73ای چون بهشت مجلس و چون آسمان حصارتا روز حشر باد در او شاد شهریار
Rubai 100با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز
Canandı, bir də mən, gecə on bir tamam idiCanandı, bir də mən, gecə on bir tamam idi,Gizli deyib danışmağa əsli məqam idi.
Bacım üçünGörüb rəngi solmuş gül yarpağını,Dünən bir kitabın arasında mən.
Qit'a 1در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ
Rubai 6تا واهمه را ز دل نکردیم به دراین راه خطرناک نرفتیم به سر
Ghazal 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید
Other poem 13کشتیم زار و نکردی نگه از ناز به رویمحسن عهد تو همین بود دریغا چه بگویم