Ghazal 641

ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیستکه سنگ، بار نگردد به دل فلاخن را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 655

غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 653

رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 657

آسوده ای که لطف نمایان ندیده ایآن سینه را ز چاک گریبان ندیده ای

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 663

باز رنگت شکسته است امروزتا کجا رنگ عشق ریخته ای

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 662

رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 663

شکست رنگ می از ترک میگساری مانمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 666

بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 665

هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 668

یکی هزار شد از عشق ناتمامی منز آفتاب قیامت فزود خامی من

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 669

ختم است بر خرام تو راه نظر زدنچون آه صبحگاه به قلب جگر زدن

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 667

زهی به غمزه جان‌سوز برق مذهب‌هابه خنده شکرین نوبهار مشرب‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 670

اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 675

دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 674

زهی نقاب جمالت برهنه‌رویی‌هاخموشی تو زبان‌بند کام‌جویی‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 680

ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 683

در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 686

فصل بهار کرد مصور بهشت راپر حور ساخت عالم خاکی سرشت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 690

هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 691

در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 693

قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 698

وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 706

دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 708

کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 712

تیغ زبان لاف نباشد کمال راماه تمام زشت نماید هلال را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 714

نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 721

می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 723

از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 736

رفتم ز راه دل خس و خار گناه راکردم به آه همچو کف دست راه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 741

گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟کز خود کند مضایقه از ناز بوسه را

Saib TabriziGhazal2 min