Ghazal 5401

می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنممی دهم جان تا زجان شیرین تری پیدا کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5408

جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنمچند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5410

دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5416

رشته جسم گران‌جان را ز سر وامی‌کنمسر برون چون سوزن از جیب مسیحا می‌کنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5418

در ریاضِ آفرینش صد دل بی‌برگ رابا تهیدستی رعایت چون صنوبر می‌کنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5435

ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایمقطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5443

ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایمزهر را بسیار از یک خنده شکر کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5447

ما دماغ خشک را از باده گلشن کرده‌ایمبارها این شمع را از آب روشن کرده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5456

عشق را در بند جسم از پیچ و تاب افکنده‌ایمخضر را در دام از موج سراب افکنده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5457

روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکنده‌ایمتا ز روی شاهد معنی نقاب افکنده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5458

ما ز روی آتشین او نقاب افکنده‌ایمبار اول ما بر این آتش کباب افکنده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5459

ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایمیوسف خود را ز بی چشمی به چاه افکنده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5470

گرد باد دامن صحرای بی سامانیمهیچ کس را دل نمی سوزد به سرگردانیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5473

مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیمشیشه را سرو کنار چشمه کوثر کنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5494

غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردمکفی خاکستر افسرده در کار صبا کردم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5495

نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردمتماشای فروغ گوهر نایاب خود کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5499

اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردمزر گل را سپند شعله آواز می‌کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5510

نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردمدر آنجا باز خواهم شد اگر اینجا گره خوردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5511

برآن می داردم همت که از افغان دهن بندمز سنگ سرمه سدی پیش یأجوج سخن بندم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5517

ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدمز روی تلخ دریا دامن از وصل گهر چیدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5522

زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارمدلی در گرد کلفت چون چراغ آسیا دارم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5531

امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارمچه مجنونم که چشم روغن از ریگ روان دارم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5532

شبستان جهان را روش از صدق بیان دارمکه من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5558

من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسمز دشمن دیگران ترسند و من از خویش می ترسم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5574

ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانمنسیم صبح از بوی که بیمارست می دانم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5584

گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینمز زلف شام غربت چهره صبح وطن بینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5589

نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهمسرآزاده ای چون سرو ازین گلزار می خواهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5600

از نهانخانه عصمت به تماشا بخرامآهوان چشم به راهند به صحرا بخرام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5604

تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته اماز خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5609

گر شوی با خبر از سوز دل بیتابمدم آبی نخوری تا نکنی سیرابم

Saib TabriziGhazal1 min