Ghazal 2877

نه از رحم است اگر نخجیر من بسمل نمی گرددبه خون من زبان خنجر قاتل نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2878

به الزام پیاپی مدعی ملزم نمی گردداگر صد سال اندامش دهی آدم نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2891

زگردون عاقبت جان مصفا سر برون آردکه می چون صاف شد در خم زمینا سر برون آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2897

زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2909

اگرچه نطق در هر نکته صد تنگ شکر داردولی شهد خموشی در نظر شان دگر دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2917

نظربازی که چشم پرخماری در نظر داردهمیشه مستی دنباله داری در نظر دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2924

چه غم دیوانه ما از گزند آسمان دارد؟که نیل چشم زخم از جای سنگ کودکان دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2937

زچشم بد خدا آن پاک دامن را نگه داردکه این پروانه گستاخ در فانوس ره دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2945

چه پروا داغ من از دیده های شور می دارد؟چه باک از دامن افشانی چراغ طور می دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2947

لب نانی که از دامان سایل باز می داردتوانگر کشتی خود را زساحل باز می دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2949

کجا از تیغ سرگرم محبت باک می دارد؟سرعاشق کمند وحدت از فتراک می دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2951

دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی داردکه هرگز آب شیرین عنبر سارا نمی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2952

هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی داردکه پروای لب خشک صدف گوهر نمی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2957

نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی داردبه دود تلخ از آتش دل سمندر برنمی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2959

دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی داردگرانی از گرانجانان فلاخن برنمی دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2963

دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی داردنسیم سرد مهری بدورق گراندنی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2972

زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیردنمی داند که آتش زودتر در خار و خس گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2973

دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟فروغ ماه می باید رگ خواب کتان گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2974

زدلسوزان که را دارم که جا در انجمن گیرد؟مگر جا در حریم او سپند از بهر من گیرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2975

حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیردنمک در دیده بیدرد رنگ خواب می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2977

سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیردنسیم ساده دل بوی گل از گلزار می گیرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2979

دل از عاشق به شرم آن نرگس غماز می گیردشکار خود به چشم بسته این شهباز می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2997

زپا عشاق را آن نرگس مستانه اندازدزهی ساقی که عالم را به یک پیمانه اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3003

محبت سنگ خارا را ز اهل درد می سازدتجلی کوه را مجنون صحرا گرد می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3006

چراغ حسن را دامان خط مستور می‌سازدغباری خانه آیینه را بی‌نور می‌سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3008

برای رزق من گردون عبث تدبیر می سازدکه دل خوردن مرا از زندگانی سیر می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3010

غم من عالم بیدرد را غمخواره می سازدمسیحا را علاج درد من بیچاره می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3019

مکن کاری که از جورت دل اندوهگین لرزدکه از لرزیدن من آسمانها چون زمین لرزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3023

دل ما بر سیه روزان فقر از خود فزون سوزدچراغ خانه ما در برون بیش از درون سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3076

به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شدغبار خاطر باغ است هر ابری که بی نم شد

Saib TabriziGhazal2 min