Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مکن منع تماشایی ز دیدنکه این گل کم نمی گردد به دیدن
Ghazal 6441رهن می ناب شد، جبه و دستار منرفت به باد فنا، خرمن پندار من
Ghazal 6459نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار توختم شد گیرندگی بر مصحف رخسار تو
Ghazal 6470می شود روشن چراغ از چهره رنگین توبیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو
Ghazal 6475جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟
Ghazal 6477ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو
Ghazal 6479نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو
Ghazal 6481نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو
Ghazal 6492بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشوگوهر بی قیمتی، سنگ ته دندان مشو
Ghazal 6493غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشوگر رهایی چشم داری غافل از روزن مشو
Ghazal 6494چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با اوچو برخیزد ز جا، از جای برخیزد زمین با او
Ghazal 6515عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو
Ghazal 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
Ghazal 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو
Ghazal 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاهشمع را فانوس از باد صبا دارد نگاه
Ghazal 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه
Ghazal 6577بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه
Ghazal 6578بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه
Ghazal 6589شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکردهبه جسم نازکت بیماری چشمت اثر کرده
Ghazal 6591میدهد عشق به شمشیر صلا بسم اللهتازه کن جانی ازین آب بقا بسم الله
Ghazal 6601گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربه
Ghazal 6628هر چند هست مشرق دیدار آینهباشد نظر به سینه من تار آینه
Ghazal 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه
Ghazal 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده
Ghazal 6652با لباس عنبرین امروز جولان کردهایسرو را در جامه قمری خرامان کردهای
Ghazal 6685بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسیاز دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی
Ghazal 6696سرفرازی را نباشد جنگ با افتادگیدولت خورشید را دارد بپا افتادگی
Ghazal 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلیدست رد بر هیچ مخلوقی منه گر واصلی
Ghazal 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمییک ترشرو تلخ سازد عیش را بر عالمی
Ghazal 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمیتا نگرید، آب در گوهر ندارد آدمی