Ghazal 6440

مکن منع تماشایی ز دیدنکه این گل کم نمی گردد به دیدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6441

رهن می ناب شد، جبه و دستار منرفت به باد فنا، خرمن پندار من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6459

نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار توختم شد گیرندگی بر مصحف رخسار تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6470

می شود روشن چراغ از چهره رنگین توبیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6475

جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6477

ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6479

نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6481

نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6492

بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشوگوهر بی قیمتی، سنگ ته دندان مشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6493

غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشوگر رهایی چشم داری غافل از روزن مشو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6494

چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با اوچو برخیزد ز جا، از جای برخیزد زمین با او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6515

عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6542

مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6544

در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6559

حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاهشمع را فانوس از باد صبا دارد نگاه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6562

از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6577

بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6578

بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6589

شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکردهبه جسم نازکت بیماری چشمت اثر کرده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6591

می‌دهد عشق به شمشیر صلا بسم اللهتازه کن جانی ازین آب بقا بسم الله

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6601

گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6628

هر چند هست مشرق دیدار آینهباشد نظر به سینه من تار آینه

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6629

تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6642

آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6652

با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ایسرو را در جامه قمری خرامان کرده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6685

بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسیاز دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6696

سرفرازی را نباشد جنگ با افتادگیدولت خورشید را دارد بپا افتادگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6712

قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلیدست رد بر هیچ مخلوقی منه گر واصلی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6713

ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمییک ترشرو تلخ سازد عیش را بر عالمی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6714

تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمیتا نگرید، آب در گوهر ندارد آدمی

Saib TabriziGhazal2 min