Ghazal 59

جان را به جای زلفت جای دگر نباشدزین منزل خوش او را عزم سفر نباشد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 63

نیِ بی‌نوا ز شکّر به نوا شکرفشان شدچه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 65

برو ای زاهد مغرور و مده ما را پندعاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 65

می‌آیم و از شرم چنان می‌افتمکز زندگی خود به گمان می‌افتم

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 69

عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیده‌اندآب حیوان در میان تیرگی نوشیده‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 75

به کوی دوست که وهم و خیال ره نبرندمجال کی بود آنجا که عاشقان گذرند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 79

آنچه باید همه داری و نداری مانندکس نگوید مه و خورشید به رویت مانند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 81

یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 85

هوس عمر عزیزم ز برای تو بودبکشم جور جهانی چو رضای تو بود

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 85

با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 88

ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحه‌گری

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 92

بهشت روی تو را پاک دیده‌ای بایدکه جز به دیدن روی تو دیده نگشاید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 97

سال‌ها باید که چون تو ماهی از دوران برآیدیا چو بالای تو سروی خوش زسروستان برآید

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 97

یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 98

ای نی که به ناله غم همی‌فرساییوز نغمه خوش طرب همی‌افزایی

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 100

دوستان از دوستان یاد آوریدعهد یار مهربان یاد آورید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 101

دل به کنج عافیت چون پای در دامان کشیدحلقه زلف تواش در حلقه رندان کشید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 102

نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 106

دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشترشبی خیال تو از ملک جاودان خوشتر

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 109

آفتابی و ز مهرت همه دل‌ها محرورچشم روشن بود آن را که تو باشی منظور

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 126

زهی مقبل که شد پیش تو مقبولبود دایم به سودای تو مشغول

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 128

آرزومندم ولیکن کو قدمدر فراقت شد وجودم کالعدم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 129

ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمامنی که بود مه که زو مهر کند نور وام

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 130

من به اومید تو از راه دراز آمده‌امناز بگذار دمی چون به نیاز آمده‌ام

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 131

چشم خود را دوست می‌دارم که رویش دیده‌امعاشقم بر گوش خود کآواز او بشنیده‌ام

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 132

من از دنیا و مافیها دل اندر نیکوان بستمعجب دارم که بشکیبم ز روی خوب تا هستم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 137

این منم در صحبت جانان که جان می‌پرورمگر به خوابش دیدمی هرگز نگشتی باورم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 144

تا کی آخر ز غمت ناله شب‌گیر کنمسوختم از غم عشق تو چه تدبیر کنم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 147

در رخت می‌نگرم صورت جان می‌بینمآنچه دل می‌طلبد پیش تو آن می‌بینم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 148

بلبلان را همه شب خواب نیاید زان بیمکه مبادا که برد برگ گلی باد نسیم

Homam TabriziGhazal1 min