Shams Maghrebi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شاه بتان ماه رخان عرب رسیدبا قامت چو نخل و لب چون رطب رسید
Ghazal 87می حدیثی از لب ساقی روایت می کندباده از سرمستی چشمش حکایت میکند
Ghazal 107او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش
Ghazal 117ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم
Ghazal 119هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم
Ghazal 120تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله صفات از پی آن ذات گذشتیم
Ghazal 125ز چشم مست ساقی من خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم
Ghazal 143گنج های بینهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Ghazal 144ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن
Ghazal 157آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
Ghazal 163مرا آن لبت خندان تازهبتن هردم فرستد جان تازه
Ghazal 167زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی
Ghazal 169پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی
Ghazal 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
Ghazal 171دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری
Ghazal 172تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی
Ghazal 173جنون فوق عایات الجنونیجنون من حبیب ذوالفنونی
Ghazal 175چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی
Ghazal 178تا تو اندر مراتب عددیگه دهی و گه هزار و گاه صدی
Ghazal 182چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهیکنی سوی افتادگانت نگاهی
Ghazal 185ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی
Miscellaneous poem 1رفتم به خرابات مغان سر بنهممن در قدم پیر مغان سر بنهم
Ghazal 7بهدست خویش چهل صبح بامداد الستندید تخم گلی تا نکشت در گل ما
Ghazal 9بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما راکه تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را
Ghazal 12چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیببدید دیده جان حسن بر کمال حبیب
Ghazal 32بر آب حیات تو جهان همچو حیاتی استاو نیز اگر باد رود از سرش آبیست
Ghazal 38آنچه کفر است بر خلق، بر ما دین استتلخ و ترش همه عالم برما شیرین است
Ghazal 39هرآنکه طالب آنحضرت است مطلوب استمحب دوست بتحقیق عین محبوب است
Ghazal 42چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست
Ghazal 49آنکس که دیده در طلب او مسافر استعمریست تا که در دل و جانم مسافر است