Shams Maghrebi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
لب ساقی مرا هم نقل و هم جام است و هم بادهمدامم از لب ساقی بود مجموع آماده
Ghazal 161ای در پس هر لباس و پردهبر دیدهء دیده جلوه کرده
Ghazal 174مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی
Ghazal 1خورشید رخت چو گشت پیداذرّات دو کَون شد هویدا
Tarji-band 1آفتاب وجود کرد اشراقنور او سربسر گرفت آفاق
Miscellaneous poem 2چند در طلب پیر مغان می کوشمتا در کف او جام پیاپی نوشم
Miscellaneous poem 3چون بخورم باده شوم مست ازونیست شوم باز شوم هست از او
Rubai 3مردان همه در سماع و نی پیدا نیستمستان همه ظاهرند و می پیدا نیست
Miscellaneous poem 4آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسیچونکه کس محرم آن نیست نگویم به کسی
Ghazal (another source) 4چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس
Miscellaneous poem 5در مطبح کاینات تار ابلیس استمستوجب لعن بی شمار ابلیس است
Rubai 6پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبودوین ملت و دین و مذهب و کیش نبود
Rubai 7ای حسن تو در کل مظاهر ظاهروی چشم تو در جمله مناظر ناظر
Fahlaviyyat 10او نادر کوی آی اج خویشه بوذرورنه ژین فکر و ژین اندیشه بوذر
Fahlaviyyat 11اویان به دیله وات اج خویشه بوذرها پی او کی کهان و پیشه بوذر
Fahlaviyyat 13مرده دیلم چو اویان نیوه بشنیربِبُر چویان دیلم به بر و ژیر
Rubai 15هادی طریق اهل تحقیق منمعارف به فنون جمع و تفریق منم
Rubai 20گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من
Rubai 23آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو
Ghazal 24چنان مستم چنان مستم چنان مستکه نه پا دانم از سر نه سر از دست
Rubai 28با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای و از کجا آمده ای
Ghazal 34حسن روی هر پریرویی ز حسن روی اوستآب حسن دلبری هر سو روان از جوی اوست
Ghazal 46نهان پیر تو خویش آفتاب رختاز آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت
Ghazal 52این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است
Ghazal 64پا ز حد خویش بیرون نمیباید نهادگر نهادی پیش ازاین، اکنون نمیباید نهاد
Ghazal 85رخ زیبای تو را آینه ای میبایدکه رخت را بتو زانسان که توئی بنماید
Ghazal 89بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شدبی مهر تو چون ذرّه هویدا نتوان شد
Ghazal 92ایجمال تو در جهان مشهورلیکن از چشم انس و جان مستور
Ghazal 98اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر
Ghazal 113نظرت فی رمقی نظره فصا ز فداکوصلتی بوجودی وجدت ذاتک ذاک