Shams Maghrebi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گنج های بینهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Ghazal 150گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنینگفت اگر خواهی مرا بینی برو خود را ببین
Ghazal 154صفت و شکل و دهانش بزبان هیچ مگوبیقینش چو بدیدی بگمان هیچ مگو
Ghazal 166چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلیبسان ذرّه شدم در فروغ و تاب تجلی
Ghazal 178تا تو اندر مراتب عددیگه دهی و گه هزار و گاه صدی
Ghazal 182چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهیکنی سوی افتادگانت نگاهی
Ghazal 190آنکه جان یابم از از انفاس خوشش هر نفسیچون که کس محرم او نیست چه گویم به کسی؟
Ghazal 7بهدست خویش چهل صبح بامداد الستندید تخم گلی تا نکشت در گل ما
Ghazal 9بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما راکه تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را
Rubai 13خرم طرب و نشاط و عیش آغازمخود را به خرابات مغان اندازم
Ghazal 15ای صفات بیکران تو طلسم گنج ذاتگنج ذات تو گشته مخفی ز طلسمات صفات
Ghazal 26دلی که آینه روی شاهد ذات استبرون ز عالم نفی و جهان اثبات است
Ghazal 32بر آب حیات تو جهان همچو حیاتی استاو نیز اگر باد رود از سرش آبیست
Ghazal 39هرآنکه طالب آنحضرت است مطلوب استمحب دوست بتحقیق عین محبوب است
Ghazal 42چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست
Ghazal 50این جوش که از میکده برخاست چه جوش استاین جوش مگر از خم آن باده فروش است
Ghazal 51آنچه جان گفت به دل باز نمییارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمییارم گفت
Ghazal 53بیار ساقی باقی بریز بر من حادثمیِ قدیم که تا وارهم ز دست حوادث
Ghazal 60بیرون دوید باز ز خلوتگه وجودخود را بشکل و وضع جهانی بخود نمود
Ghazal 70ز قدت سرو بستان آفریدندز رویت ماه تابان آفریدند
Ghazal 74مرا بفقر و فنا افتخار میباشدزنام ملک و غنی ننگ و عار میباشد
Ghazal 76رخت گرچه چو خورشید فلک مستور میباشددلم هم در فروغ خویشتن مستور میباشد
Ghazal 84مرا دلیست که در وی بغیر دوست نگنجددرین حضیره هر آنکس که غیر اوست نگنجد
Ghazal 90دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبددمیده دیده مجنون رخ لیلی طلبد
Ghazal 97میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر
Ghazal 101نیست پنهان حق ز چشم مردمان و حق شناسگرچه هر ساعت نماید خویش را در هر لباس
Ghazal 102میکند بر دل تجلی مهر رویش هر نفستا که گردد نور ماه دل ز مهرش مقتبس
Ghazal 105دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش
Ghazal 114بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یکبهیک
Ghazal 122از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم