Shams Maghrebi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است
Rubai 33در جمله صور عابد و معبود توییزان روی که هم ساجد و مسجود تویی
Ghazal 37صفا و روشنی کاندرون خانه ماستز عکس چهره آندلبر یگانه ماست
Ghazal 47دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست
Ghazal 65نشان و نام مرا روزگار کی داندصفات و ذات مرا غیر یار کی داند
Ghazal 69دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد
Ghazal 71از جنبش این دریا هر موج که برخیزدبر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد
Ghazal 73جانم از پرتو روی چنان میگرددکه دل از آتش او آب روان میگردد
Ghazal 82مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد
Ghazal 83اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد
Ghazal 93مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر
Ghazal 99ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر
Ghazal 107او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش
Ghazal 117ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم
Ghazal 119هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم
Ghazal 120تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله صفات از پی آن ذات گذشتیم
Ghazal 125ز چشم مست ساقی من خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم
Ghazal 144ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن
Ghazal 145قطره ائی از قعر دریا دم مزنذرهئی از مهر والا دم مزن
Ghazal 157آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
Ghazal 163مرا آن لبت خندان تازهبتن هردم فرستد جان تازه
Ghazal 167زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی
Ghazal 169پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی
Ghazal 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
Ghazal 171دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری
Ghazal 172تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی
Ghazal 173جنون فوق عایات الجنونیجنون من حبیب ذوالفنونی
Ghazal 175چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی
Ghazal 183ای حسن تو در آیینه صورا و معنیبر دیده ارباب نظر کرده تجلی
Ghazal 185ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی