Shams Maghrebi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم
Ghazal 147ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن
Ghazal 153آنکه عمری در پی او میدویدم سو به سوناگهانش یافتم با دل نشسته روبهرو
Ghazal 155عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو
Ghazal 156بیا دلا به کجا خوردهای شراب بگوز خمّ مست که گشتی چنین خراب بگو
Ghazal 176چه باده است که مست است میفروش از ویکسیکه خورد نیاید دگر بهوش از وی
Ghazal 177تو میخواهی که تا تنها تو باشیکسی دیگر نباشد تا تو باشی
Ghazal 179رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی
Ghazal (another source) 2چو بحرنامتناهی ست دایما امواجحجاب وحدت ریاست کثرت امواج
Rubai 2با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست
Ghazal (another source) 3می نماید هر زمان روی از پریرویی دگرتا کشد هر دم گریبان من از سویی دگر
Ghazal (another source) 6ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی
Ghazal 8هیچ دانی که کیستیم و شماسایه آفتاب نور خدا
Ghazal 10بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیباراکه جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را
Rubai 10من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام
Ghazal 11ای بلبل جان چونی اندر قفس تنهاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها
Rubai 14تا چند فروز ذکر افسرده کنمتا کی صفتت با دل پژمرده کنم
Rubai 16آن کس که بدو می شنوم می گویموانکس که بدو هرطرفی میپویم
Rubai 17گنجی که طلسم اوست عالم ماییمذاتی که صفات اوست آدم ماییم
Rubai 18بر چهره یار ما نقابست جهانبر بحر وجود او حباب است جهان
Ghazal 21مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست
Rubai 21ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون
Ghazal 22اگر ز روی براندازد او نقاب صفاتدو کَون سوخته گردد ز نور پرتو ذات
Ghazal 23ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست
Ghazal 25آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است
Rubai 26تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای
Ghazal 29هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست
Rubai 30از مستی باده گر خروشان بدمیکی ساقی بزم درد نوشان بدمی
Ghazal 33انکه او دیده جان و دل و نور بصر استهر کجا می نگرم صورت او در نظر است
Rubai 33در جمله صور عابد و معبود توییزان روی که هم ساجد و مسجود تویی