Shams Maghrebi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
منم مست از لب ساقی نه از میکز آن لب میکشم جام پیاپی
Arabic poem 1ته علی المستهام فیک جمالاو تکبر علی الکئیب دلالا
Fahlaviyyat 1دل بچهنام آذر سوتمی نادچشمیان اج دو گیتی دوتمی ناد
Arabic poem 2لقد کنا حروفا عالیاتنزلنا فی سطور سافلات
Fahlaviyyat 2ار به دریا رسم دریا ته وینمور به صحرا رسم صحرا ته وینم
Tarji-band 2ای هستی کاینات از کیدر جنب تو کائنات لاشئ
Arabic poem 3بدت ذاتی باعلام الصفاتصفاتی کلها ظهرت بذات
Ghazal 4ای جمله جهان در رخ جانبخش تو پیداوی روی تو در آینۀ کَون هویدا
Fahlaviyyat 5انک وی ساو و سامانی اژین انژانک وی دیل و وی یانی اژین انژ
Ghazal (another source) 5گنجهای بی نهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Rubai 5نابرده به صبح در طلب شامی چندننهاده برون ز خویشتن گامی چند
Fahlaviyyat 6دیله اویان چو من سامانه بگریتچو من بوم و بر و دامانه بگریت
Fahlaviyyat 12نه گیتی بد هنوز نه کوشن و دشتکما چهنام داری کومه می کشت
Rubai 19ای گشته عیان روی تو از جام جهانپیدا شده از نام خوشت نام جهان
Ghazal 20ور هزاران جام گوناگون شرابی بیش نیستگرچه بسیارند انجم آفتابی بیش نیست
Rubai 22تو مست خودی و ما همه مست به توتو هست خودی و ما همه هست به تو
Ghazal 44آنکه او در هر لباسی شد عیان پیداست کیستوانکه هست از جمله عالم نهان پیداست کیست
Ghazal 55سحرگهی که موذن بفالق الاصباحصلای زنده دلان میدهد؛ بخوان صلاح
Ghazal 56صبح ظهور دم زد و عالم پدید شدبهر رخت ز مشرق آدم پدید شد
Ghazal 68دل همه دیده شد و دیده همه دل گردیدتا مراد دل و دیده ز تو حاصل گردید
Ghazal 110تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش
Ghazal 111بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاککه تا تو چهره خود را بدو کنی ادراک
Ghazal 116اگرچه پادشه عالمم گدای توامتو از برای منی و من از برای توام
Ghazal 118ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم
Ghazal 121بر دو عالم پادشاهی میکنمگرچه از ایزد گدایی می کنم
Ghazal 127ما از میان خلق کناری گرفته ایمواندر کنار خویش نگاری گرفته ایم
Ghazal 159لب ساقی مرا هم نقل و هم جام است و هم بادهمدامم از لب ساقی بود مجموع آماده
Ghazal 161ای در پس هر لباس و پردهبر دیدهء دیده جلوه کرده
Ghazal 174مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی
Ghazal 1خورشید رخت چو گشت پیداذرّات دو کَون شد هویدا