Parvin E'tesami · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بخویش، هیمه گه سوختن بزاری گفتکه ای دریغ، مرا ریشه سوخت زین آذر
Poem 122شنیدستم یکی چوپان نادانبخفتی وقت گشت گوسفندان
Poem 126بلبلی گفت سحر با گل سرخکاینهمه خار به گرد تو چراست
Poem 127صبحدم، صاحبدلی در گلشنیشد روان بهر نظاره کردنی
Poem 128نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفتمپوش روی، به روی تو شادمان شدهایم
Poem 129بطرف گلشنی، در نوبهاریگلی خودرو، دمید از جو کناری
Poem 136دزد عیاری، بفکر دستبردگاه ره میزد، گهی ره میسپرد
Poem 141یکی مرغ زیرک، ز کوتاه بامینظر کرد روزی، بگسترده دامی
Poem 147نوگلی، روزی ز شورستان دمیدخار، آن گل دید و رو در هم کشید
Poem 148جوانی چنین گفت روزی به پیریکه چون است با پیریت زندگانی
Poem 151از درد پای، پیرزنی ناله کرد زارکامروز، پای مزرعه رفتن نداشتم
Poem 154هر که با پاکدلان، صبح و مسایی دارددلش از پرتو اسرار، صفایی دارد
Poem 157جُعل پیر گفت با انگشتکه سر و روی ما سیاه مکن
Poem 160ای دل، اول قدم نیکدلانبا بد و نیک جهان، ساختن است
Poem 161گفت با خاک، صبحگاهی بادچون تو، کس تیرهروزگار مباد
Poem 168از غبار فکر باطل، پاک باید داشت دلتا بداند دیو، کاین آئینه جای گرد نیست
Poem 169گر شمع را ز شعله رهائی است آرزوآتش چرا به خرمن پروانه میزند
Poem 170بیرنج، زین پیاله کسی می نمیخوردبیدود، زین تنور به کس نان نمیدهند
Poem 171خیال آشنائی بر دلم نگذشته بود اولنمیدانم چه دستی طرح کرد این آشنائی را
Poem 173دل پاکیزه، به کردار بد آلوده مکنتیرگی خواستن، از نور گریزان شدن است
Poem 174طائری کز آشیان، پرواز بهر آز کردکیفرش، فرجام بال و پر به خون آلودن است
Poem 175با قضا، چیره زبان نتوان بودکه بدوزند، گرت صد دهن است
Poem 178سزای رنجبر گلشن امید، بس استبه دامن چمنی، گلبنی نشانیدن
Poem 179به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتمگناه دیدهٔ من بود، این خطاکاری
Qasida 5ای کنده سیل فتنه ز بنیادتوی داده باد حادثه بر بادت
Poem 17به نومیدی، سحرگه گفت امیدکه کس ناسازگاری چون تو نشنید
Poem 25بلبلی از جلوهٔ گل بیقرارگشت طربناک به فصل بهار
Qasida 28نفس گفتهست بسی ژاژ و بسی مبهمبه کز این پس کندش نطق خرد ابکم
Poem 29خمید نرگس پژمردهای ز اَنده و شرمچو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را
Qasida 37گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیهکاری