Parvin E'tesami · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست
Poem 39در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنیکای هرزهگرد بی سر و بی پا چه میکنی
Qasida 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی
Poem 58برد دزدی را سوی قاضی عسسخلق بسیاری روان از پیش و پس
Poem 74سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی
Poem 75آن نشنیدید که در شیروانبود یکی زاهد روشن روان
Poem 84شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم
Poem 162آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار
Poem 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی
Poem 167ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست
Poem 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا دادهاند، بی بدل است
Poem 176دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست
Poem 156همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفتکه این گروه، چه بیهمت و تن آسانند