Qasim Anvar · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
من عشقم و عشق من چه پرسی؟جانم همگی، ز تن چه پرسی؟
Ghazal 648با روی دل فروزت عیشیست جاودانیای منبع مکارم وی معدن امانی
Ghazal 678دل ما بغمزه بردی، رخ مه نمی نماییبکجات جویم، ای جان، ز که پرسمت؟ کجایی؟
Məqamatül-arifin, 1حمد بر حضرت غنی احد«الذی لم یلد ولم یولد»
Masnavi 1مقتدای ملک امام بشرشاه انصاریان دین پرور
Məqamatül-arifin, 2بشنو،ای طالب ره توفیقدر طریق خدا علی التحقیق
Marsiya 2میر مخدوم سفر کرد و دعایی فرمودهمه دلهای عزیزان بفراقش فرسود
Masnavi 3گاه با خود نشسته ام ز بدیگاه برخاسته ز فکر خودی
Masnavi 4نقطه سه باشد ای گزین آراچون شنیدی بگوی : سلمنا
Ghazal 4ایهاالصابرون فی البلواطرقوا طرقوا الی المولا
Rubai 4دل عاشق چشم ترک مستانه تستتو شمعی و عالم همه پروانه تست
Azerbaijani poem 4بیر باغچه یتم برردی اقول المهباغچه ابسی ایتی که هی بوالمدن المه
Ənisül-arifin, 6بود زنگی زاده ای، بی دین و دادغول غفلت داده عمرش را بباد
Məqamatül-arifin, 6پس کنم در معاملات شروعباتو گویم همه اصول و فروع
Qit'a 6خدمت بی دوستی را قدر و قیمت هست نیستخدمت اندر دست هست و دوستی در دست نیست
Masnavi 7خری از پایگاهی کرد فریادکه دوران سلوک حق برافتاد
Ghazal 8تا پریشان نکند زلف ترا باد صبامتصور نشود حالت جمعیت ما
Ənisül-arifin, 9هر دلی کو پیرو اماره شداز بلاد معرفت آواره شد
Qit'a 10مرا علم ازل در سینه دادندعجب علمی ولی درسی ندادند
Ənisül-arifin, 13هر کرا دلق ریا در بر بوداز سگان کوی واپس تر بود
Ghazal 13زهی شوق و زهی شوق، زهی عشق و تمنا!زهی عشق جهانسوز، زهی حسن و تولا!
Qit'a 18صمت و جوع و سهر و عزلت و ذکر بدوامنا تمامان جهان را بکند کار تمام
Ənisül-arifin, 24حق بر تحقیق، سلطان ازلقادر بیچون،قدیم لم یزل
Qit'a 27ز جنس مقدس چنین اقدسینبود و ندیدست هرگز کسی
Ghazal 32هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!
Ənisül-arifin, 33بعد ازین از معدن «هل من مزید»نکته ای دیگر بگوش جان رسید
Rubai 35هرچند که در مرتبه مامورانیمبس ظاهر و پیداست که ما میرانیم
Ghazal 44سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب
Ghazal 87گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست
Ghazal 93بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست