Qasim Anvar · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هله! ای جان گرامی، ز کجایی و چه نامی؟مُحْیی جان و جهان، ماحی آثار ظلامی
Ənisül-arifin, 19چون نظر از ذات بیچون قدیمبرصفات خویشتن بودش مقیم
Qit'a 20عقل کل، نفس کل، طبیعت کلبعد از آن جوهر معانی دان
Ənisül-arifin, 22داشتم یاری که مرد مرد بودشیخ و دانشمند و صاحب درد بود
Ənisül-arifin, 28بود یک پروانه شوریده حالجان شیرین کرده بر آتش حلال
Ghazal 120ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست
Ghazal 136باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست
Ghazal 140دل من شیوه شیرین ترا دارد دوستهر کجا شیوه شیرین، دل من بنده اوست
Ghazal 164طریق عشق سپردن طریق بوالعجبیستنشان عشق نجستن نشان بی طلبیست
Ghazal 166گر جمله تویی تو، نیک و بد چیست؟ور جمله منم، پس این عدد چیست؟
Ghazal 169همه دردست درین واقعه، پس درمان چیست؟چاره کار من بیدل سرگردان چیست؟
Ghazal 172عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست
Ghazal 180در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیستاز وهم درگذر، که درین گنج مار نیست
Ghazal 219من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح
Ghazal 257هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد
Ghazal 270از دولت وصال تو کارم بکام شدبختم بلند گشت و سعادت غلام شد
Ghazal 335از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
Ghazal 356با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید
Ghazal 389با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز
Ghazal 425طلبکاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحتهای بیمرهم!
Ghazal 448عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟
Ghazal 460مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم
Ghazal 471غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم
Ghazal 527گفت حق: «کل من علیها فان »بفنا راضیم برغبت جان
Ghazal 542ناوک غمزه می زند بر دل من نگار منصد پی اگر جفا کند، صدق و صفاست کار من
Ghazal 555«حمدلله » گفت رب العالمینمن چه گویم تا چه حکمت هاست این؟
Ghazal 557ما داغ آرزوی تو داریم بر جبینما در هوای عشق تو داریم عقل و دین
Ghazal 635چه غمست آخر از غم؟ چو تو در میانه باشیغم جانانه باشد چو تو در میان نباشی
Ghazal 640گر شمس منیر آمدی، ار بدر تمامییک جرعه تصدق طلب از ساقی جامی
Ghazal 649بتو جان کجا برد پی؟ که تو شاه بی نشانیز تو دل کجا گریزد؟که تو معدن امانی