Gasym Gasymzade · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bir həvəs, bir maraq səssiz-səmirsizBəzən alışdırıb yaxır insanı.
İki lövhəYolun alt tərəfi pambıq tarlası,Yolun üst tərəfi gömgöy zəmidir.
Ağacın dili olsaydı...Üzü təbəssümlü, fikri xatalıDəlisov odunçu əli baltalı
LəkələrPəncərədən bu səhərSeyr edirəm Nili mən,
BilinməzBağdadın libası al-əlvan olar,Baharı xoş keçər, qışı bilinməz.
Ulu dağOsmanlının cənnətiymiş Ulu dağ,Göyün yerə minnətiymiş Ulu dağ.
Türk gözəliMərməreni seyr elədik ada-ada,Gözəllikdən gözəlliyə çata-çata,
ÇobanaldadanPöhrələnmiş kol içindəBu xırda quş tikər yuva.
DələDələyə bax, dələyə,Quyruğu bir şələyə.
DelfinlərDəniz bu gün mehriban,Dəniz bu gün səmimi,
Ürəkİpək telli, zərif qəlbəQurğuşun tök qəlpə-qəlpə.
Son baxışlarDeyirlər bir insan ölcəkKainatın üzü dönür.
Gəncənin yanındaQəbrimin üstünə gəldiyin zaman*Pak olan ruhumu xatırla bir an...*
Dalğa kimiMəsud Əlioğluna*Qəm-qüssəyə qərq eləyib dostu, həmdəmi
Vaqif İbrahimBilməz idik, duymaz idikbiz bu qədər
XəyalÇox gəzib, çox dolaşdım yaxın, uzaq yerləri,Dincəlmədim dünyaya insan gələndən bəri.
Ağ saçlarımBir gözəl üzümə dedi: qocasan...Gözümdən, könlümdən uzaqlaşdı yaz.
Tez evləndirəkDüz deyiblər, bilmir bəzi cavanlarAta olanacan ata qədrini;
Yuvamızın qaranquşuUlduz doğdu bəxtimizəSən dünyaya gələn günü.
İnsan – alovSəni gördüm...görməmişdim binadan
Eşqimin növrağı(Mahnı. Musiqisi Hacıbaba Hüseynovundur)*Könlüm düşdü diyar-diyar
Cavabından qorxuramSəhər-axşam biz işə,Evə qoşa gedirik.
Söyüdlər hıçqırırAçıb-bükür sahili gah xəzri, gah gilavar.Onun iki romanı –
Köçəri quşİsti karıxdırdı, çıxdıq şəhərdən,Ucqar dağ kəndində tapdıq əlacı.
Artıq adamBu gün bir sehirlə durdum üz-üzə –Qönçəsi çırtlayan adi çiçəkdi.
Görüş yeriSahil bağı, qəndil altı – şirin gözləncək,Görüş yeridir.
Özünü ömrünün ilk baharındaÖzünü ömrünün ilk baharındaHeç görüş yerinə çatdırmısanmı?
Qəlbimə axdıGəl, o ala gözlərinə mən olum fəda,Söylə, hardan yaranmışdır səndə bu qayda,
Səhər-səhərŞirincə qar yağır, otağım isti,Sən də öz nurunu saç səhər-səhər.
Ən kədərli musiqiSəndən ayrılan günüElə bilmə sevindim –