Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا نگارین من سرائی گشتپیشه من غزل سرائی گشت
Qit'a 34خدایگانا چشم دلت فروخته بادبآتش غم جان عدوت سوخته باد
Qit'a 36تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه بادآفتابش تاج باد و آسمانش گاه باد
Qit'a 46از بلای دهر جان شاه گیتی فرد بادجان بدخواهان او جفت بلا و درد باد
Qit'a 47چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهدببرگ سبز رزان باد رنگ کاه دهد
Qit'a 52بر سبزه همی آب روان آب دواندوز شاخ همی باد خزان برگ فشاند
Qit'a 53دولت شاه جهان پاینده چون خورشید بادملک وعمر او چو عمر و ملکت جمشید باد
Qit'a 64مخالفان ترا گردن ای ملک زده بادبتیر محنتشان دیده دل آژده باد
Qit'a 65هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهدجانش را جاوید پیش دیو مزدوری دهد
Qit'a 70تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافرنوروز باد خرم بر میر ابوالمظفر
Qit'a 90از دوست بمن دوش نشان آمد و پیغامپیغام دل افروز و نشانهای غم انجام
Qit'a 107ای آفتاب روشن تابان میان گلشنآرام شهر مائی نام تو شیر اوژن
Qit'a 110اکنون دهند خصمان ای شاه کام توواکنون کنند جان جهان را بنام تو
Qit'a 125ای بگرد روز از شب قمر آوردهگرد مشگین بگرد قمر آورده
Qit'a 129ای درم یافته از دست تو ارزانیای کرم داشته ایزد بتو ارزانی
Qit'a 135ای پادشاه عالم بایسته پادشائیرادی و راست گوئی پاکی و پارسائی
Qit'a 137خدایگانا کار جهان شناختهایبه تیغ سر ز همه مهتران فراختهای
Qit'a 142ای سر رادان و راستان بدرستیروی زمین از بلای بخل بشستی
Qit'a 143همی گذشت بکوی اندرون بت مشکویز روی او شده جای نشاط و رامش کوی
Qit'a 148آن ماه سرو بالا آن سرو ماه رویاز روی او دلم نشکیبد به هیچ روی
Rubai 1ای وصل و هوای مهر تو بس ما رامهر تو بفرساید ازین پس ما را
Rubai 2چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا
Rubai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا
Rubai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Rubai 13تا کی باشم صبور در محنت دوستکآرام دل و جان من از دیدن اوست
Rubai 18بالات بود بسان سروان بهشتبا خال تو خال حور فردوسی زشت
Rubai 22دلدار مرا بر دل من رحمت نیستتن را بجفا و جور او طاقت نیست
Rubai 23از هجر تو ابر چشم باران ریز استبر جان و دلم غم تو آتش بیز است
Rubai 33صد بار بدل پند بکردم نشنیدوز خودرأیی بدو رسید آنچه رسید
Rubai 36آنی که دل من از تو خرم گرددروی تو همی چراغ عالم گردد