Ghazal 551

گریه بسیار بود نو به وجود آمده راخاک زندان بود از چرخ فرود آمده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 556

لب میگون تو خمار کند تقوی راچشم بیمار تو آرد به زمین عیسی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 557

گریه از دل نبرد کلفت روحانی راعرق شرم نشوید خط پیشانی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 564

هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ماپیش خم گردن خود کج نکند شیشه ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 568

گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ماسبزی بخت شود زنگ بر آیینه ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 575

به مجلسی که کشی از نقاب بند آنجاستاره سوخته ای نیست جز سپند آنجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 597

خمار می نکند زرد ارغوان تراخزان نسیم بهارست گلستان ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 600

ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟که آب زندگی آتش بود سمندر را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 601

شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش راکه سوختن نبود اشتهای آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 602

ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟نسیم، بال و پر سرکشی است آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 608

به خنده ای بنواز این دل خراب مرابه شور حشر نمکسود کن کباب مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 618

زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرالب خموش به دارالامان رساند مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 622

ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟بریده ام ز جهان، با ثمر چه کار مرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 623

نمی توان ز سخن ساختن خموش مراکه چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 628

نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مراکه پیچ و تاب به زنجیرها کشیده مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 644

بس است تیغ تغافل من بلاجو رامکن به خون من آلوده تیغ ابرو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 647

رساند ابر به جایی گهرفشانی راکه برد کوه غم از سینه ها گرانی را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 651

ازان دو سلسله عنبرین گره بگشاز کار شهپر روح الامین گره بگشا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 658

ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 659

حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 664

رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 673

به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌هابه خاک ریخت شرابم ز خام‌جوشی‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 675

آن را که نیست وسعت مشرب درین سرادر زندگی به تنگی قبرست مبتلا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 676

آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 681

هر کس نکرده در گرو می کتاب رانگرفته است از گل کاغذ گلاب را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 682

می سوزد آرزو دل پراضطراب رابر سیخ می کشد رگ خامی کباب را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 683

در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 684

دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 696

عشق است غمگسار دل دردمند راآتش گره ز کار گشاید سپند را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 704

از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را

Saib TabriziGhazal1 min