Ghazal 5908

تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟رنگین نشود پنبه ز خونابه داغم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5910

جان را به دم خنجر قاتل برسانمطوفان زده خویش به ساحل برسانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5911

کو بخت که در میکده با یار نشینم؟در ماتم غمهای جگر خوار نشینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5913

تا روی عرقناک ترا دید نگاهمزد غوطه به سرچشمه خورشید نگاهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5916

ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیمیک رشته درین غمکده جز آه نرشتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5920

ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیمدر حلقه تقلید گرفتار نگشتیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5921

کام دل ازان غنچه مستور گرفتیمصد تنگ شکر از دهن مور گرفتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5922

از صبر عنان دل خود کام گرفتیمآن طایر وحشی به همین دام گرفتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5923

ما چاشنی بوسه ز دشنام گرفتیمفیض شکر از تلخی بادام گرفتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5931

تا سر به گریبان تماشا نکشیدیمدر دامن فردوس برین وا نکشیدیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5936

ما فرق به تردستی حاتم نفروشیماین گوهر سیراب به شبنم نفروشیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5937

اشک است درین مزرعه تخمی که فشانیمآه است درین باغ نهالی که رسانیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5940

برون نمی برد از فکر دوست عالم آبمنقاب دولت بیدار نیست پرده خوابم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5941

دلم سیاه شد از بس که برکتاب گذشتمکدام روز سیه بود کز شراب گذشتم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5949

چون چشم آبگینه، هر چند پاک بینمدر پرده خجالت، زان روی شرمگینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5970

بر سر آشفتگان دستار می باشد گرانکف بر این سیل سبکرفتار می باشد گران

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5974

بر سر بالین بی دردان گل احمر فشانعاشقان را سوزن الماس در بستر فشان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5979

فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگانرفته اند از حلقه ماتم برون دیوانگان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5987

شد ز پیری ها مرا گوش گران مهر دهنچون زبان آور شوم چون بسته شد راه سخن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5988

عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختنزر خالص را محابا نیست از بگداختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5990

در کهنسالی نفس را راست نتوان ساختنراست ناید با کمان حلقه تیر انداختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5992

چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟سهل باشد پیش آب زندگی جان باختن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5996

گر چو غواصان توانی پای از سر ساختنمی توانی جیب و دامن پرز گوهر ساختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6003

بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستنبر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6007

پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6009

کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتنسهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6014

آدمی را نیست خصمی چون جمال خویشتنحلقه فتراک طاوس است بال خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6016

برده ام تا از سر کویت نشان خویشتنهم به جان تو که بیزارم ز جان خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6017

هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6021

در محبت راز سر پوشیده نتوان یافتندر قیامت نامه پیچیده نتوان یافتن

Saib TabriziGhazal1 min