Ghazal 6300

شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرونسیل ازین گوشه ویرانه نیاید بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6303

حذر کن از عرق روی لاله رخسارانکه می کند به دل سنگ رخنه این باران

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6307

صدای پا نبود در خرام درویشانزمین به خواب رود زیر گام درویشان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6309

دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6311

نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6319

گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6321

خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6325

ز سینه غم به می ناب می توان چیدنگل نشاط ازین آب می توان چیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6328

چنان که سرمه سواد نظر کند روشنمرا نظاره خط چشم تر کند روشن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6329

ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟خوش آن چراغ کز او هر سرا شود روشن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6332

نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6333

به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کنازین خرابه چو سیلاب رو به دریا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6339

کرم به ابر سبکدست همچو عمان کنتمام روی زمین را رهین احسان کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6340

قدم ز خویش برون نه فلک سواری کنبکش به جیب سر خود کلاهداری کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6345

صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6352

رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی منحصار آهن من گشت شیشه جانی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6354

ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6357

ز نقش چپ رود آب سیه به جوی نگینز نقش راست نگردد سیاه روی نگین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6367

بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6368

پیش قضای حق دم چون و چرا مزندر بحر بی کنار عبث دست و پا مزن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6371

دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6373

ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6381

دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6382

از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6383

از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمین‌گیر سر مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6385

بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6386

عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6389

در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6394

دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟یک کوچه است زلف ز راه دراز من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6399

فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من

Saib TabriziGhazal1 min