Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
باغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا
Ghazal 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را
Ghazal 504چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را
Ghazal 506نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش راخار و خس بستر سنجاب بود آتش را
Ghazal 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Ghazal 535می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا
Ghazal 538دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟
Ghazal 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا
Ghazal 543مژه مانع نشود اشک سبک جولان رادامن بحر به فرمان نبود مرجان را
Ghazal 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟
Ghazal 547تندی خوی ضرورست سخن آیین راکه بنوشند به تلخی، می لب شیرین را
Ghazal 548گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را
Ghazal 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ماچه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟
Ghazal 573دل نگردید شب وصل تهی از گلههاطی شد این وادی و هموار نشد آبلهها
Ghazal 577نگاه دار سر رشته حساب اینجاکه دم شمرده زند بحر از حباب اینجا
Ghazal 579به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا
Ghazal 581عیار حسن ز صاحب نظر شود پیداکه قیمت گهر از دیده ور شود پیدا
Ghazal 583چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟که آتش از دل خویش است جوش دریا را
Ghazal 589مبین ز موج تهیدست خوار دریا راکه روی کار بود پشت کار دریا را
Ghazal 591چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟که خانه زاد بود خواب، بی بصیرت را
Ghazal 599چه غم ز آه من آن خط روح پرور را؟که برگریز نباشد بهار عنبر را
Ghazal 603عرق به چهره نشسته است آن پریوش راکه دیده است به این آبداری آتش را؟
Ghazal 604ز گریه سرکشی افزود آن پریوش راکه شعله ور کند اشک کباب، آتش را
Ghazal 605گذاشتیم به اغیار زلف پر خم رابه دست دیو سپردیم خاتم جم را
Ghazal 606مکن به غنچه گره نوبهار عالم راتبسمی کن و بگشای کار عالم را
Ghazal 614اگر چه حوصله وصل یار نیست مراقرار در دل امیدوار نیست مرا
Ghazal 616چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزیدکجاست سنگ که دل از ثمر گرفت مرا
Ghazal 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را
Ghazal 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را
Ghazal 653رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما