Ghazal 496

باغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 500

هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 504

چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود رابر هوا پای بنه، تخت روان کن خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 506

نیست اندیشه ای از زخم زبان سرکش راخار و خس بستر سنجاب بود آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 528

سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 535

می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 538

دل سیه شد ز سیه خانه افلاک مراکی بود آینه زین زنگ شود پاک مرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 539

آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 543

مژه مانع نشود اشک سبک جولان رادامن بحر به فرمان نبود مرجان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 544

میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 547

تندی خوی ضرورست سخن آیین راکه بنوشند به تلخی، می لب شیرین را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 548

گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 560

هست پیوسته به دریای کرم گوهر ماچه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 573

دل نگردید شب وصل تهی از گله‌هاطی شد این وادی و هموار نشد آبله‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 577

نگاه دار سر رشته حساب اینجاکه دم شمرده زند بحر از حباب اینجا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 579

به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 581

عیار حسن ز صاحب نظر شود پیداکه قیمت گهر از دیده ور شود پیدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 583

چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟که آتش از دل خویش است جوش دریا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 589

مبین ز موج تهیدست خوار دریا راکه روی کار بود پشت کار دریا را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 591

چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟که خانه زاد بود خواب، بی بصیرت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 599

چه غم ز آه من آن خط روح پرور را؟که برگریز نباشد بهار عنبر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 603

عرق به چهره نشسته است آن پریوش راکه دیده است به این آبداری آتش را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 604

ز گریه سرکشی افزود آن پریوش راکه شعله ور کند اشک کباب، آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 605

گذاشتیم به اغیار زلف پر خم رابه دست دیو سپردیم خاتم جم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 606

مکن به غنچه گره نوبهار عالم راتبسمی کن و بگشای کار عالم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 614

اگر چه حوصله وصل یار نیست مراقرار در دل امیدوار نیست مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 616

چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزیدکجاست سنگ که دل از ثمر گرفت مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 632

احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 636

بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 653

رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما

Saib TabriziGhazal1 min