Ghazal 2788

بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دویدمصرع برجسته بر گرد جهان خواهد دوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2795

زعکسش لرزه بر آیینه گوهرنگار افتدصدف بر خویش می لرزد چو گوهر شاهوار افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2804

به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتدخمارآلود از خمیازه در خمیازه می افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2807

کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟به تحقیق خبر تا چند در هر بیخبر پیچد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2809

خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچدکه جوهر بر خود از خونریزی شمشیر می پیچد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2813

خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گرددکز این محراب هر حاجت که می خواهی روا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2828

کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟کسی تا چند بی لنگر درین دریای خون گردد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2832

دل سنگ از شکست دانه من آب می‌گرددز عاجزنالی من آسیا گرداب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2835

مبین گستاخ در رویش چو مشک اندود می‌گرددکه خال او ز خط زنبور خاک‌آلود می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2837

از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود می‌گرددکه داغم از سواد شهر مُشک‌اندود می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2842

سر هر کس که گرم از باده منصور می گرددبه چشمش چوب خشک دار نخل طور می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2870

سفیدی پرده‌دار چشم خون‌پالا نمی‌گرددکف دریا ز طوفان مانع دریا نمی‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2872

دل عاشق به جور از یار دیرین برنمی گرددکه در سفتن زآب و رنگ خود گوهر نمی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2880

به زنجیر تعلق خلق را دست قضا بنددچو صیادی که صید کشتنی را دست و پا بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2882

چو احرام تماشای چمن آن سیمبر بنددزطوق خود به خدمت سرو را قمری کمر بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2886

ز حُسنِ شوخ‌طَرْفی دیده‌های تر نمی‌بندددر این دریا ز شورش دَر صدفْ گوهر نمی‌بندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2893

چه خوش باشد خط از رخسار جانان سر برون آرداز این آتش به جای دود ریحان سر برون آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2898

زدام عشق عاشق را سفر بیرون نمی آردزدریا ماهیان را بال و پر بیرون نمی آرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2899

قبول خاطر از نظاره منظور می باردبه دل نزدیکی از روی نگاه دور می بارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2902

کسی تاب خدنگ غمزه آن دلربا داردکه چون آیینه از جوهر زره زیرقبا دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2904

کجا رخسار او تاب نگاه آشنا دارد؟که آن گل خار در پیراهن از نشو و نما دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2908

خوشا چشمی که بر روی عرقناکی نظر داردخوشا ابری که آب از چشمه خورشید بردارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2912

دل عاشق کی از زلف معنبر دست بردارد؟کجا مظلوم از دامان محشر دست بردارد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2913

سر عاشق زتن کی هر می کم زور بردارد؟که این خشت از سرخم باده منصور بردارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2914

نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغرچه زنگ از خاطر من گردش افلاک بردارد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2918

اگرچه هر گلی زین گلستان جای دگر داردبهم غلطیدن گلها تماشای دگر دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2923

مرا از لاف نه عجز سخن کوته زبان داردزجوهر تیغ من بند خموشی بر زبان دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2933

کجا پروای ما سرگشتگان آن مه جبین دارد؟که خون صد چراغ مهر را در آستین دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2940

گریبان دلم را نعره مستانه ای داردسر زنجیر این دیوانه را دیوانه ای دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2942

دگر هر ذره خاکم هوای کشوری داردسر آسوده مغزم با پریشانی سری دارد

Saib TabriziGhazal1 min