Ghazal 3365

بی‌تو گر شاخ گلی دیده تماشا می‌کردمشق نظاره آن قامت رعنا می‌کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3368

خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3379

تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3380

شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3391

اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3394

سینه را تیره هوا و هوسی می سازدوقت آیینه مکدر نفسی می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3395

چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3399

اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3400

پایم از گرمی رفتار چنان می‌سوزدکه دل آبله بر ریگ روان می‌سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3406

نه ز می خوردن ما شور و شری برخیزدنه ز همصحبتی ما ضرری برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3414

محو دیدار تو راحت ز الم نشناسدصورت خوب و بد آیینه ز هم نشناسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3417

کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟جنبش قاف محال است به عنقا برسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3418

جذبه شوق اگر از جانب کنعان نرسدبوی پیراهن یوسف به گریبان نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3424

خط شبرنگ ز روی تو عیان خواهد شدعلم زلف درین گرد نهان خواهد شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3429

بیت معمور شد آن خانه که ویران تو شدحلقه کعبه شد آن چشم که حیران تو شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3432

صاف با ما دل آن شعله بیباک نشدسوخت پروانه ما و ز گنه پاک نشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3433

عاشقان را چه غم از سلسله پا باشد؟موج کی مانع آمد شد دریا باشد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3439

پادشاهی نه به سیم و زر و گوهر باشدهر که را سد رمق هست سکندر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3440

دایم از فکر سفر پیر مشوش باشدقامت خم شده را نعل در آتش باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3443

دل ازان دورتر افتاده که واصل باشدیار وحشی تر ازان است که در دل باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3464

دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3476

به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3484

عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3486

عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3490

عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3492

دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3493

بال پرواز خود آن مردم غافل بستندکه به زنار علایق کمر دل بستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3494

کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چنددر ره سیل حوادث، ده ویرانی چند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3506

تا تو بی پرده شدی لاله رخان خوار شدندهمه گلهای چمن در پس دیوار شدند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3513

عشرت روی زمین بی سر و پایان دارنددخل بی خرج اگر هست گدایان دارند

Saib TabriziGhazal1 min