Ghazal 3817

ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3819

به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3822

ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3833

ز آه کام دو عالم مرا مهیا شدازین کلید دو صد در به روی من وا شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3840

ز باده چهره ساقی جهان دیگر شدزقطره های عرق گلستان دیگر شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3845

فغان که وحشی من مانده از رمیدن شدچو نقش پای زمین گیر آرمیدن شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3850

زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شدز چشم شور فلک مد آه خواهی شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3852

به خاک دیر جبینی که آشنا باشداگر به کعبه رود روی بر قفا باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3854

زخاکساری دل برقرار خودباشدگهرزگردیتیمی حصارخودباشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3855

زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3869

نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3875

ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3880

دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3902

چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3904

خوش آن کسان که دردل برآرزو بستندبه اشک تلخ ره لقمه بر گلو بستند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3916

خوش آن گروه که تن راز عشق جان سازندزمین خویش به تدبیر آسمان سازند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3920

ز خود برآمدگان رستگار می باشندز داروگیر جهان برکنار می باشند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3921

در آن مقام که شاهی به هر گدا بخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3923

چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشندمرا چوخط به لب او ره سخن بخشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3941

دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3951

نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند( . . . ) نمدکلاه کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3955

خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بودیکی ز حلقه بگوشانش آفتاب بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3956

حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بودز رشک من دل عالم کباب خواهد بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3963

اسیر جبه ودستار چند خواهی بودبه هیچ وپوچ گرفتار چند خواهی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3965

خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برودرخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3976

غبار معصیت از عفو پایمال شودچو سیل واصل دریا شود زلال شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3977

گرسنه چشم کجا سیر از نوال شودکه بر حریص لب نان لب سؤال شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3982

اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشودحجاب خنده این کبک کوه غم نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3983

ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3984

خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود

Saib TabriziGhazal1 min