Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خوش بهاری است حریفان نظری بگشاییدبر دل از عالم ارواح دری بگشایید
Ghazal 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سوادچه فتنه ها که مرا زین شب سیاه نزاد!
Ghazal 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مبادسرود بزم تو جز نغمه سپند مباد
Ghazal 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمکبه فتنه جنبش مژگان او زبان می داد
Ghazal 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد
Ghazal 3673اگر نقاب ازان روی دلپسند افتدبه شهر سوختگان قحطی سپند افتد
Ghazal 3675ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گرددز گلخن آینه تار باصفا گردد
Ghazal 3676دل از سفر ز بد و نیک باخبر گرددبه قدر آبله هر پای دیده ور گردد
Ghazal 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گرددز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد
Ghazal 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گرددزمین سوخته روشن به یک شرر گردد
Ghazal 3682ز کاهلی به نظرها جوان گران گرددکه هرکه مانده شود بار کاروان گردد
Ghazal 3684ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
Ghazal 3692سخن ز لعل لبت آبدار می گرددز روی گرم تو شبنم شراب می گردد
Ghazal 3721درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد
Ghazal 3732گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد
Ghazal 3739گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد
Ghazal 3743خوشا کسی که ز عالم کناره ای داردبه روزنامه هستی نظاره ای دارد
Ghazal 3746به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد
Ghazal 3752درین بهار به گلزار رفتنی داردبه پای بوی گل از خود گذشتنی دارد
Ghazal 3753ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد
Ghazal 3757چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟من آن نیم که مرا در فراق خواب برد
Ghazal 3763مرا به زخم زبان روزگار میگذردمدار آبله من به خار میگذرد
Ghazal 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Ghazal 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟
Ghazal 3782تلاش بیخبری با شعور نتوان کردسفر ز خود به پر و بال مور نتوان کرد
Ghazal 3795غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیردحباب بحر تو باج از نهنگ می گیرد
Ghazal 3799نه پشت پای بر اندیشه می توانم زدنه این درخت غم از ریشه می توانم زد
Ghazal 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد
Ghazal 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد
Ghazal 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟