Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله
Ghazal 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانهبه معنی بود نور آتش یگانه
Ghazal 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشتهایاز سگ خاموش گیر خاک غافل گشتهای
Ghazal 6656ای در آتش از هوایت نعل هر سیارهایاز بیابان تمنای تو خضر آوارهای
Ghazal 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ایدر کشاکش داردم زورآزمای تازه ای
Ghazal 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
Ghazal 6677از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟
Ghazal 6680دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟در تنور سرد از بهر چه نان بندد کسی؟
Ghazal 6682شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسیهمچو موج اندیشه از دریا نمی دارد کسی
Ghazal 6688مستی و خمیازه بر خون دل ما می کشیصد خم می داری و حسرت به مینا می کشی
Ghazal 6694نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگیپیش صاحب فن نباشد فن به از افتادگی
Ghazal 6695شهره می سازد سخن را در جهان استادگیمی کند این آب روشن را روان استادگی
Ghazal 6697بی نیازست از دلیل و رهنما افتادگیمی رود منزل به منزل جاده با افتادگی
Ghazal 6701من گرفتم برنیارد موج شمشیر از نیاماز هوای خود خطر دارد حباب زندگی
Ghazal 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟از رسیدن نیست مانع راه را خوابیدگی
Ghazal 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگیخانه پردازست چون سیل فنا دیوانگی
Ghazal 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگیگرد خاکستر نگیرد اخگر دیوانگی
Ghazal 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمیتا ز گلزار تو گستاخانه گلها چیدمی
Ghazal 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی
Ghazal 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنییوسف از چه برنمی آید ز بی پیراهنی
Ghazal 6730صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شویسرمپیچ از ترک سر تا صاحب افسر شوی
Ghazal 6744تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟همان بهتر که خرج این جهان مختصر گردی
Ghazal 6748ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا دارینگردی آشنای خویش تا یک آشنا داری
Ghazal 6756ز شیرینی عتاب او شکرخندست پنداریزبان در کام او بادام در قندست پنداری
Ghazal 6758فروغ زندگانی برق شمشیرست پندارینفس عمر سبکرو را پر تیرست پنداری
Ghazal 6759ز وحشت چرخ بر من حلقه دام است پنداریزمین از تنگ میدانی لب بام است پنداری
Ghazal 6762مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری
Ghazal 6766از موج گریه ما بر فلک اختر کند بازیز شور قلزم ما در صدف گوهر کند بازی
Ghazal 6770فلک یک حلقه چشم است اگر صاحب نظر باشیتویی آن چشم را مردم اگر روشن گهر باشی
Ghazal 6771چون طفلان کس به هر افسانه تا کی واکند گوشی؟کند پرپنبه غفلت اگر پیدا کند گوشی