Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد
Ghazal 3704نمرده، عمر کسی جاودان نمیگرددخراب تا نشود این دکان نمیگردد
Ghazal 3705جهان حیات کسی را ضمان نمیگرددکه مصدر اثری در جهان نمیگردد
Ghazal 3706بغیر اشک که راه نگاه من بنددکه دیده قافله ای چشم راهزن بندد؟
Ghazal 3711جز آن دهن که ازو خنده سر برون آردکه دیده پسته که از خود شکر برون آرد؟
Ghazal 3712چه غم ز خاطر ما دیدنی برون آرد؟چه خار از دل ما سوزنی برون آرد؟
Ghazal 3715چه نکهت است که باد بهار می آرد؟که هوش می بدر از دل، قرار می آرد
Ghazal 3719چنان کز آن لب خامش عتاب می باردز آرمیدن ما اضطراب می بارد
Ghazal 3725که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد
Ghazal 3727چه وسعت است که این بحر پرگهر داردکه هر حباب در او عالم دگر دارد
Ghazal 3729تمام رس نبود باده ای که کف داردکه عیب دار بود گوهری که تف دارد
Ghazal 3734دل رمیده ما شکوه از وطن داردعقیق ما دل پرخونی از یمن دارد
Ghazal 3737همین نه فاخته در سر هوای او داردبه هر که بنگری این طوق در گلو دارد
Ghazal 3748چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟که باده آتش از اشک کباب می دارد
Ghazal 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟ز چشم زخم چه پروا سپند می دارد؟
Ghazal 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد
Ghazal 3765ترا چه غم که شب ما دراز میگذرد؟که روزگار تو در خواب ناز میگذرد
Ghazal 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد
Ghazal 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کردبه دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد
Ghazal 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟به حرف و صوت اگر شوقم اکتفا می کرد
Ghazal 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد
Ghazal 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد
Ghazal 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیردز آب گوهرم آیینه زنگ می گیرد
Ghazal 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیردزمین ساده ما نقش پا نمی گیرد
Ghazal 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازدنقاب را رخت آیینه دورو سازد
Ghazal 3804دل مرا نگه گرم یار می سازدستاره سوخته را این شرار می سازد
Ghazal 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزدنفس ز سینه من زخمدار برخیزد
Ghazal 3818ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزدز پیش راه تو چون گرد آسمان خیزد
Ghazal 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد
Ghazal 3853خوش است حس که در پرده حیا باشدکه بدنماست پریزاد خودنماباشد