Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Ghazal 3862دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
Ghazal 3887مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند
Ghazal 3918چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند
Ghazal 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Ghazal 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود
Ghazal 3975سری که خالی از اندیشه محال شودز فیض عشق پریخانه خیال شود
Ghazal 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شودیکی هزار شود دل چو پاره پاره شود
Ghazal 3992مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید
Ghazal 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب میآیدکه در خیال چهسان بینقاب میآید
Ghazal 4001ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید
Ghazal 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد
Ghazal 4130روی ترا به آتش دلها برشتهاندلعل ترا به خون جگرها سرشتهاند
Ghazal 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Ghazal 4180معشوق کی زاهل هوس یاد می کندشکر کجا ز مور ومگس یاد می کند
Ghazal 4195جان رمیده جسم گران را چه می کندتیر ز شست جسته کمان را چه می کند
Ghazal 4201با طفل آنچه جنبش گهواره میکندبیطاقتی به این دل آواره میکند
Ghazal 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Ghazal 4232چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند
Ghazal 4237اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود
Ghazal 4247زاهد به کعبه با سر و دستار میروداین مست بین که روی به دیوار میرود
Ghazal 4252یک شب نمی رود که دل از جا نمی رودآهم به سیر عالم بالا نمی رود
Ghazal 4258از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود
Ghazal 4265از آه دل سرآمد ارباب غم شودمیدان از آن کس است که صاحب علم شود
Ghazal 4300سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شودگل زین چمن تمام به چیدن نمی شود
Ghazal 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بیطلب رسید
Ghazal 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشیدبر بوی گل درشتی خس می توان کشید
Ghazal 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنیدافسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید
Ghazal 4330چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد
Ghazal 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگرددتا دل نشود آب سخن شسته نگردد