Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟حضور عافیت رایگان چه می دانی؟
Ghazal 6897ای آن که دل به عمر سبکرو نهادهایدر رهگذار سیل میان را گشادهای
Ghazal 6906ای کوه بیستون که چنین سرکشیدهایبازوی آهنین مرا دور دیدهای!
Ghazal 6909ما را بس است سلسله جنبان اشارهایکافی است بزم سوختگان را شرارهای
Ghazal 6919قطع نظر چگونه ز جانان کند، کسی؟از ماه مصر آینه پنهان کند، کسی
Ghazal 6943ای بیخبر ز خود به تماشا چه میروی؟چون آفتاب سر زده هرجا چه میروی؟
Ghazal 6949دستی به سر زلف خود از ناز کشیدیتا حلقه به گوش که دگر باز کشیدی
Ghazal 6964زمین از ترکتاز او غباریفلک از کاروانش شیشه باری
Ghazal 6971مکن ای بی وفا ناآشناییدر آتش سوخت گل از بی وفایی
Ghazal 6973تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟این خانه خدا را تا کی سیاه سازی؟
Ghazal 6985هر چند که مهر شرم بر درج دهن داریچون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری
Turkic ghazal 4اولمادی خورشیددن داغلارد رنگین قاشلارگوردیلر لعل لبین قان ترلدیلر داشلار
Turkic ghazal 5منی محروم ایدن رخساردن زلف پریشاندوربو دریای لطافت موج عنبر ایچره پنهاندور
Ghazal 6خط نمیسازد مرا زان لعل جانپرور جداتشنه کی گردد به تیغ موج از کوثر جدا؟
Miscellaneous poem 8پیش رویش چون کنم منع از گرستن دیده را؟چون کنم در شیشه این سیماب آتش دیده را؟
Miscellaneous poem 12کام خود از کوشش امید می گیریم مابخت اگر باشد نبات از بید می گیریم ما
Ghazal 17بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب راهست از طالب فزون دردِ طلب مطلوب را
Miscellaneous poem 18به خودسازی بدل کن ای سیه دل خانه سازی راکه جز گرد کدورت نیست حاصل خاکبازی را
Ghazal 18من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت رانرم از آتش میتوان کردن کمانِ سخت را
Miscellaneous poem 24نه چنان تنگ گرفته است دل تنگ مراکه برآرد ز کدورت می گلرنگ مرا
Ghazal 27میکند گلگل نگه رخسارِ خندانِ تراگل ز چیدن بیش میگردد گلستانِ ترا
Ghazal 31نیست ممکن رامکردن چشمِ جادوی تراسایه میبوسد زمین از دور، آهوی ترا
Qasida 36می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد
Miscellaneous poem 46(حاجت از خاک مراد در میخانه طلبدم همت ز لب خامش پیمانه طلب)
Ghazal 47میگدازد خونِ گرمم نشترِ فَصّاد رامیکند از آب عریان، دشنهٔ فولاد را
Ghazal 49چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشکاندود راآه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را
Ghazal 51نیست حاجت دیدهبان حسنِ عتابآلود رادور باش از خود بود حسن حجابآلود را
Miscellaneous poem 52خوش آن شبی که کنم مست دیده بانش رابه دست بوسه دهم خاک آستانش را
Miscellaneous poem 54ز ناز بوسه لب دلستان نداد مرابه لب رسید مرا جان و جان نداد مرا
Miscellaneous poem 56سلاح جوهر ذاتی است شیرمردان راچه حاجت است به شمشیر تیزدستان را؟