Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چیخارتدی خط و منم زلف مبتلاسی هنوزدوگون ساقالدی و باشیمده دور قراسی هنوز
Turkic ghazal 13عمر گیچدی، سفر اسبابینی آماده قیلینهرنه سیزدن کسه تیغ اجل اوندان کسیلین
Miscellaneous poem 48سجده گاه بوسه من نقش پای او بس استدست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است
Ghazal 65سر به گردون میدهم این آهِ پُر تأثیر رامیزنم آتش به سقف این خانهٔ دلگیر را
Ghazal 72هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز راخسروی باید که داند قدر این شبدیز را
Ghazal 109جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را
Ghazal 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Ghazal 195دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه رامرد می باید نگه دارد عنان آه را!
Miscellaneous poem 218روز روشن آه ما بر قلب گردون می زندعاجزست آن کس که بر دشمن شبیخون می زند
Miscellaneous poem 243چشم مستت سرمه را بیهوشدارو میکندزهر قاتل وسمه را آن تیغ ابرو میکند
Ghazal 254گر نظربازی به بال خود کند طاوس ماجوید از بهر رهایی روزنی محبوس ما
Miscellaneous poem 288کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزدز پا افتم اگر خاری مرا در دامن آویزد
Ghazal 341ندارد بحر و کان سرمایه دست و دل ما راگهر چون ابر می ریزد ز دامن سایل ما را
Miscellaneous poem 488هر کس که چون صدف دهن خویش کرد پاکلبریز می شود ز گهرهای تابناک
Ghazal 495نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا
Ghazal 527نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مراهوس زلف تو همدست صبا کرد مرا
Ghazal 582عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیداز شورهزار کجا گلسِتان شود پیدا؟
Ghazal 655شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ماپلی است آن طرف آب، قامت خم ما
Ghazal 679می می کند خیال تنک ظرف آب راویرانه سیل می شمرد ماهتاب را
Ghazal 729افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا
Ghazal 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مراویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا
Ghazal 782از گریه خاک دام چمن می کنیم مادر غربتیم و سیر وطن می کنیم ما
Ghazal 893روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب
Ghazal 1004گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس استنقش پای ناقه برگ عیش این مجنون بس است
Ghazal 1080کاسه سر را خطر از مغز پر جوش من استعالمی زین باده سر جوش مدهوش من است
Ghazal 1091دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست
Ghazal 1092افسر سر گرمی مهر از فروغ جام اوستخرده انجم سپند روی آتش فام اوست
Ghazal 1097زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوستعطسه بی اختیار صبحدم از بوی اوست
Ghazal 1122تا ز روی آتشین او نقاب افتاده استرعشه غیرت به جان آفتاب افتاده است
Ghazal 1257نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیستدر تلاش نام، سیم و زر فشاندن جود نیست