Ghazal 5103

بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5107

هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5112

ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خطدر آتش دارد از هر حلقه نعلی بیقرار خط

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5114

پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5115

چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5119

گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداعبرامید مرگ می نوشم به هنگام وداع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5133

ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5137

مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5139

دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟کز رشته می شود گهر شاهوار جمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5145

به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغنغمه داودی از آهن دلان دارم دریغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5149

چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغز یار و دوست جدا مانده ام چنان درباغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5163

مدار چشم ازین کور باطنان انصافکه گشته است به عنقا هم آشیان انصاف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5169

شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشقحنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5170

می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5173

آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5174

از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5182

پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5188

قامت ز آه شرط بود در نماز عشقبی آب دیده نیست نمازی نیاز عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5189

گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5201

زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5203

نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5205

غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5216

از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5219

از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5223

پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگدر وطن آمد مرا از خواب سنگین پا به سنگ

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5231

از روی لاله گون تو در خون تپید رنگدیوانه وار پیرهن گل درید رنگ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5250

نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5254

اگر شود زنی بوریا شکر حاصلشود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5259

رخسار همچو ماه تو از عنبرین هلالدرگوش آفتاب کشد حلقه زوال

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5260

دارم ز دست رفته عنانی ز دود دلچون زلف تاب داده سنانی ز دود دل

Saib TabriziGhazal1 min