Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دهان تنگ آن شیرین پسر پنهان نمی ماندندارد گرچه اصلی این خبر پنهان نمی ماند
Ghazal 3175رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟که بردارد زیوسف چشم و راه کاروان بیند
Ghazal 3176همین سرگشتگی چشم حریص از مال می بیندچه آسایش زخرمن دیده غربال می بیند؟
Ghazal 3178زحیرت عاشق از نظاره اغیار گل چیندکه بلبل مست چون شد از در و دیوار گل چیند
Ghazal 3184به همت کشتی تن را شکستم تا چه پیش آیددرین دریای بی پایان نشستم تا چه پیش آید
Ghazal 3188کجا آسان زقید جسم پای دل برون آید؟نپوسد دانه تا در خاک کی از گل برون آید؟
Ghazal 3189به امید چه از تن غافلان را جان برون آید؟به کشتن می رود چون خونی از زندان برون آید
Ghazal 3197درین صحرا که یارب از پی نخجیر میآید؟که آهو بیمحابا در پناه شیر میآید
Ghazal 3200شود پاک از گنه هر کس به کوی عشق می آیدکه آن دریای بی پایان به جوی عشق می آید
Ghazal 3201که بر بالین من با قامت چالاک می آید؟که آه از سینه ام بیرون گریبان چاک می آید
Ghazal 3202به آسانی به روی زرد ما کی رنگ می آید؟به دور ما می لعلی برون از سنگ می آید
Ghazal 3206بغیر از دل مصاف عشق دیگر از که می آید؟زدن بر قلب آتش چون سمندر از که می آید؟
Ghazal 3208گران گشتم به چشمش بس که رفتم بیطلب سویشمرا از پای نافرمان چهها بر سر نمیآید!
Ghazal 3211ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آیدرسانم گر به آب این خاک را، نم برنمی آید
Ghazal 3212مصفا تا نمیگردد، ز تن جان برنمیآیدنگردد پاک تا یوسف، ز زندان برنمیآید
Ghazal 3213خیال او به تدبیر از دل من برنمیآیدکه هرگز خارخار از دل به سوزن برنمیآید
Ghazal 3223زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین بایدنمی گردد به مجنون رام، آهو این چنین باید
Ghazal 3226نکویان را عتاب و لطف با هم یار میبایدزبان تلخ با لبهای شکربار میباید
Ghazal 3227قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید
Ghazal 3231دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟مگر گاهی زدیوان قیامت فال بگشاید
Ghazal 3233گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟
Ghazal 3241دل سودازده در طره دلدار افتادگل بچینید که دیوانه به بازار افتاد
Ghazal 3242هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاددو جهان یکقلم از طاق دل او افتاد
Ghazal 3250کور باد آن که ز روی تو نظر میپیچدسر مبادش که ز شمشیر تو سر میپیچد
Ghazal 3253نفس از توبه صادق دم عیسی گردددست از بیعت تقوی ید بیضا گردد
Ghazal 3255پنبه گوشم اگر پنبه مینا گرددمستی باده گلرنگ دو بالا گردد
Ghazal 3257سخن عشق محال است مکرر گرددبحر در هر نفسی عالم دیگر گردد
Ghazal 3281سر ارباب جدل خرج زبان میگرددرگ گردن چو قوی گشت سنان میگردد
Ghazal 3282راست آزرده کی از زخم زبان میگردد؟تیر کج باعث آرام نشان میگردد
Ghazal 3287کوه در بادیه شوق کمر میبنددخاک چون آب روان بار سفر میبندد