Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
راز من نقل مجالس ز صفای گهرستهمچو آیینه مرا هر چه بود در نظرست
Ghazal 1464شکوه از گردش گردون ز بصیرت دورستگوی چوگان قضا در حرکت مجبورست
Ghazal 1466سفر پر خطر عشق نه از تدبیرستصد طلسم است درین ره، که یکی زنجیرست
Ghazal 1467ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرستمد بسم الله دیوان بقا شمشیرست
Ghazal 1468معنی از لفظ سبکروح فلک پروازستلفظ پرداخته بال وپر این شهبازست
Ghazal 1475از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است
Ghazal 1481آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است
Ghazal 1484بزم عالم ز دل خون شده ما گرم استمجلس عیش به یک شیشه صهبا گرم است
Ghazal 1506نفس سوخته شمع سر بالین من استمهر خاموشی من جام جهان بین من است
Ghazal 1508تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است
Ghazal 1515هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست
Ghazal 1526خط سبزی که به گرد لب جانان گشته استپی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است
Ghazal 1528هر که از قافله کعبه جدا افتاده استکارش از راهنمایان به خدا افتاده است
Ghazal 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است
Ghazal 1541نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده استکه جگرگاه بدخشان ز تو ناسور شده است
Ghazal 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است
Ghazal 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است
Ghazal 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است
Ghazal 1557گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است
Ghazal 1568در غم و شادی ایام مرا حال یکی استفصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است
Ghazal 1585چمن سبز فلک را چمن آرایی هستزیر این زنگ، نهان آیینه سیمایی هست
Ghazal 1588بند در بند قبا بافتن مژگان چیست؟گر درین خانه کسی نیست پس این دربان چیست؟
Ghazal 1596کعبه و بتکده سنگ ره اهل دل نیسترشته راه طلب را گره منزل نیست
Ghazal 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت
Ghazal 1629باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت
Ghazal 1638از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفتزود بی برگ ازین دار فنا خواهی رفت
Ghazal 1652ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟
Ghazal 1655شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست
Ghazal 1662غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است
Ghazal 1663ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است