Ghazal 1855

شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیختآمد برون ز چاه، کسی کاین رسن گسیخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1856

دندان نماند و حرف طرازی همان بجاستبرچیده گشت مهره و بازی همان بجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1864

کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1865

صبح گشاده رو در دولتسرای ماستچرخ کبود، خانه چینی نمای ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1880

دستی که ریزشی نکند شاخ بی برستنخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1890

زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1899

خط را به دور عارض او شان دیگرستهر مور ازین سپاه سلیمان دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1914

کام از تو هر که یافت سلیمان عالم استدستی که در میان تو شد حلقه خاتم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1917

ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟رفتن به پای خویش به زندان چه لازم است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1920

هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم استنقش برون پرده آن جان عالم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1927

مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن استچون نبض، زندگانی ما در تپیدن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1928

از سینه صافی دل بی کینه روشن استدل بی غبار باشد اگر سینه روشن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1930

از خون چو داغ لاله حصار دل من استهر که بوی خون شنوی منزل من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1932

این کوه غم که در دل دیوانه من استسنگ ملامت ابجد طفلانه من است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1933

دریا سواد سینه بی کینه من استموج شکست، جوهر آیینه من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1934

طومار زلف شرح پریشانی من استآیینه فرد دفتر حیرانی من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1935

آن روی آتشین که جگرها کباب اوستنور و صفای شمع و گل از آب و تاب اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1947

لعل لب پیاله می آبدار ازوستجوش صباحت گل روی بهار ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1949

جامی ز خون بی غش منصورم آرزوستلعل تجلی از کمر طورم آرزوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1955

این خار غم که در دل بلبل نشسته استاز خون گل خمار خود اول شکسته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1956

پیری اگر چه بال و پرم را شکسته استپای جهان نورد خیالم نبسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1958

از رفتن تو باغ پریشان نشسته استگل در کمین چاک گریبان نشسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1966

زلفش به هر دو دست عنانم گرفته استابروی او به پشت کمانم گرفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1971

عشقم هنوز جای به گلخن نداده استبرقم هنوز بوسه به خرمن نداده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1975

تا زلف او به باد صبا آشنا شده استاز دست دل عنان صبوری رها شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1976

از خاکمال دام، پرم توتیا شده استاز مالش استخوان تنم رونما شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1979

دود دلی ز ابر گهربار مانده استداور تری ز قلزم زخار مانده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1985

هر کس بیاض گردن او را ندیده استافسانه ای ز صبح قیامت شنیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1990

دل از حریم سینه به مژگان رسیده استکشتی به چار موجه طوفان رسیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1998

جوهر غبار دیده حیران آینه استنقش و نگار، خواب پریشان آینه است

Saib TabriziGhazal1 min