Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بهر روی خلق تاکی آرزو کردن نماز؟چند دریک قبله خواهی بادورو کردن نماز؟
Ghazal 4764حسنش از خط عالمی زیرو زبر دارد هنوزسینه چاکان چون قلم درهرگذر داردهنوز
Ghazal 4785لاله داغ است ازان عارض گلفام هنوزسرو را قامت او می دهد اندام هنوز
Ghazal 4795نبسته ای گره عهد برقبا هرگزنرفته ای به سروعده وفا هرگز
Ghazal 4812بر شیشه و پیاله ظفر یافت دست ماای آفتاب داغ شو، ای آسمان بسوز
Ghazal 4813بالا نکرده ساعد او راحیا هنوزبیعت نکرده است به دستش حنا هنوز
Ghazal 4816تا دست دست توست میی در ایاغ ریزبر هر زمین که رسی رنگ باغ ریز
Ghazal 4820لب ساقی شکربارست امروزشراب و نقل بسیارست امروز
Ghazal 4824روز روشن را شب تارست پنهان در لباسچهره گلرنگ دارد خط ریحان در لباس
Ghazal 4825درد پیری را جوانی می کند درمان و بسآه کاین درمان نباشد در دکان هیچ کس
Ghazal 4826می کنم سیرگل از چاک گریبان قفسنبض گلشن را به دست آورده ام ازخاروخس
Ghazal 4829دوزخ ارباب معنی صحبت قال است و بسهست اگر دارالامانی صحبت حال است و بس
Ghazal 4831میوه باغ امیدم داغ حرمان است و بسیار دلسوزی که میبینم نمکدان است و بس
Ghazal 4840دامگاه تازه ای پرواز را منظور بوداین که می کردم نفس را راست گاهی در قفس
Ghazal 4851صد گل به باد رفت و گلابی ندید کسصد تاک خشک گشت و شرابی ندید کس
Ghazal 4856هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش
Ghazal 4860چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باشصد سخن گر بگذرد در انجمن خاموش باش
Ghazal 4861بادهٔ گلرنگ شو یا شیشهٔ بیرنگ باشبوی خون میآید از نیرنگ، بینیرنگ باش
Ghazal 4862از زمین دامن بیفشان همسفر با ماه باشخانه را زیر و زبرکن آسمان خرگاه باش
Ghazal 4867پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباشاز سبکساری چو کف سیلی خور دریا مباش
Ghazal 4872از هوسناکی گران برخاطر دوران مباشاز فضولی بارصاحبخانه چون مهمان مباش
Ghazal 4876دل ز تن چون دور شد وامی شود غمگین مباشکور را فرزند بینا می شود غمگین مباش
Ghazal 4878ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباشحلقه بیرون در گر زر نباشد گو مباش
Ghazal 4883دیده ما گرز خون رنگین نباشد گومباشحلقه بیرون در زرین نباشد گو مباش
Ghazal 4885چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش
Ghazal 4886جسم اگر ازیکدگر ریزد غباری گو مباشروح اگر ازتن هواگیرد بخاری گو مباش
Ghazal 4887گر نباشم من غبار آستانی گو مباشدربهشت جاودان برگ خزانی گو مباش
Ghazal 4897در سر زینت خودآرا می رود آخر سرشحلقه فتراک طاووس است از بال و پرش
Ghazal 4911در غریبی تابه چند افتدکسی ازیادخویش؟کو جنونی تا برآرم گرد از بنیاد خویش
Ghazal 4913برگ عیش من بود رنگینی افکار خویشاز تماشای بهشتم فارغ از گلزار خویش