Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهمچه گستاخم که خون شبنم از خورشید می خواهم
Ghazal 5590دل پرخون از آن زلف شکارانداز میخواهمچه گستاخم که خون کبک از شهباز میخواهم
Ghazal 5591نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهمچو موج این نغمه سیراب را پیوسته می خواهم
Ghazal 5597به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویمبه نور دل، سیاهی از رخ ایام می شویم
Ghazal 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته اممژه دستی است که در پیش نظر داشته ام
Ghazal 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده امخط آزادی اطفال دبستان شده ام
Ghazal 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادمعاقبت در پی آن شاهسوار افتادم
Ghazal 5617در مصافی که من از آه علم وا کردمکوه اگر بود طرف، بادیه پیما کردم
Ghazal 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟تخته مشق صد اندیشه باطل باشم
Ghazal 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشمکوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم
Ghazal 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانمزیر این درد دوایی است که من می دانم
Ghazal 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنمدست در دامن معشوق خس و خار زنم
Ghazal 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟به زبانی که ندارم چه سخن عرض کنم؟
Ghazal 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنمچه خیال است تمنای وصال تو کنم؟
Ghazal 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم
Ghazal 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمدهایملیک چون سنگ نشان بر سر راه آمدهایم
Ghazal 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیم
Ghazal 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیمکعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیم
Ghazal 5677گرچه از طول امل پا به سلاسل داریمهمچنان چشم امید از کشش دل داریم
Ghazal 5683دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیمبرسر ریگ روان خانه چه بنیاد کنیم
Ghazal 5686عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیمنمک شور قیامت به جگر تازه کنیم
Ghazal 5688روزگاری است ز دل نقش خودی میشویمراه چون سایه به پای دگران میپویم
Ghazal 5692چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویم
Ghazal 5697چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده امکه دست در کمر زلف دلستان زده ام
Ghazal 5705ز سادگی است تمنای سود ازین مردمکه شد به خاک برابر وجود ازین مردم
Ghazal 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم
Ghazal 5719چگونه درد خود از مردمان نهان دارمکه از شکستگی رنگ ترجمان دارم
Ghazal 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورمشکسته است نمکدان چرخ را شورم
Ghazal 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم
Ghazal 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالمز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم