Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مراکه تسلی به دو عالم نتوان کرد مرا
Ghazal 552صلح در پرده بود یار به جنگ آمده رامده از دست، گریبان به چنگ آمده را
Miscellaneous poem 554زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن
Ghazal 578رسیدگی ز مطالب گذشتن است اینجابه مدعا نرسیدن، رسیدن است اینجا
Miscellaneous poem 656در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای
Ghazal 694بادام تلخ نیست سزاوار قند رادر کار غیر چند کنی نوشخند را؟
Ghazal 697افسردگی است چاره دل دردمند راخاکسترست بستر راحت سپند را
Ghazal 699یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ
Ghazal 700روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را
Ghazal 701دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را
Ghazal 702دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را
Ghazal 707از کینه پاک کن دل افگار خویش راصبح امید ساز شب تار خویش را
Ghazal 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را
Ghazal 713هست از زوال نعل در آتش کمال راشد بوته گداز، تمامی هلال را
Ghazal 716عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را
Ghazal 718پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را
Ghazal 727از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا
Ghazal 732سرگشته ساخت خالِ دلارای او مراپرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا
Ghazal 733از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را
Ghazal 734رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را
Ghazal 737مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده رادفتر مساز این ورق باد برده را
Ghazal 749روشن ز داغ های نهان ساز سینه رااز پشت، رو شناس کن این آبگینه را
Ghazal 751چون پای خم به دست فتادت کمر گشاچون گرم شد سرت ز می ناب، سر گشا
Ghazal 754آماده است از دل پر خون شراب مادر آتش است از جگر خود کباب ما
Ghazal 755از نان و آب نیست بقا و ثبات ماباشد ز درد و داغ محبت حیات ما
Ghazal 756در داغ غوطه خورد دل غم سرشت مابا کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما
Ghazal 760چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ماآه ار نفس زیاده کشد دردمند ما
Ghazal 763عالم ختن شد از قلم مشکسود ماجای ترحم است به زخم حسود ما
Ghazal 764دایم شکفته است دل داغدار ماموقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما
Ghazal 766آمیخته است مستی ما با خمار مایکدست چون حناست خزان و بهار ما