Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
این جواب آن غزل صائب که راقم گفته استتیغ دایم آب در جو دارد و خون می خورد
Ghazal 2447بر زمین از ناز زلف او چو دامان میکشدبوی پیراهن سر خود در گریبان میکشد
Ghazal 2479حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
Ghazal 2518عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند
Ghazal 2521جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند
Ghazal 2600رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند
Ghazal 2614ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود
Ghazal 2636چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟
Ghazal 2640حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟
Ghazal 2684دل به دشمن چون ملایم شد مصفا میشودسنگ با آتش چو نرمی کرد مینا میشود
Ghazal 2686هرکه میگردد ز اهل ذکر، دانا میشودخاک چون تسبیح شد بینا و گویا میشود
Ghazal 2710عاقبت کار نظربازان به سامان می شودگرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود
Ghazal 2743صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد
Ghazal 2777نیست از خورشید و ماه این گنبد گردان سفیدز استخوان بیگناهان است این زندان سفید
Ghazal 2792مبادا بر سر من سایه بال هما افتدکز این ابر سیه آیینه دل از صفا افتد
Ghazal 2800مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!که رزق خاک گردد تیر چون دور از کمان افتد
Ghazal 2868نگاه آشنا در چشم او بیگانه می گرددمسلمان کافر حربی درین بتخانه می گردد
Ghazal 2895سر منصور بار آن تیغ بیزنهار میآردنهالی را که خون آبش بود سربار میآرد
Ghazal 2994به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازدزگرداب خطر خود را به مهد راحت اندازد
Ghazal 2995جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد
Ghazal 3044زسوز دل مرا از چشم گریان دود می خیزدازین دریا به جای ابر نیسان دود می خیزد
Ghazal 3125اثر آه و فغان را در دل خرم نمی باشدنپیچد ناله در هر دل که کوه غم نمی باشد
Ghazal 3164زخون خوردن اثرهای نمایان باز می ماندز آهو نافه، گفتار از سخن پرداز می ماند
Ghazal 3186کجا از هر مقلد کار ارباب بیان آید؟نیاید از ده انگشت آنچه تنها از زبان آید
Ghazal 3238زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شویدکه سبزی را می گلرنگ از مینا نمی شوید
Ghazal 3244آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبدلنگر از سیل و اقامت ز هوا می طلبد
Ghazal 3308در خور مزد فلک کار به آدم داردخوردن نعمت عالم غم عالم دارد
Ghazal 3311رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟بیخودی در ته پا تخت سلیمان دارد
Ghazal 3333جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرداین ترنجی است که بر هر که خورد جان نبرد
Ghazal 3334از سری جوی سعادت که ز دولت گذردتن به خواری دهد از افسر عزت گذرد