Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شکوه حسن را از دورباش ناز می دانمعیار عشق را از لرزش آواز می دانم
Ghazal 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام
Ghazal 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Ghazal 5886آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیمشمشیر برق بر جگر مور می زنیم
Ghazal 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کندر برومندی ز قحط برگ و بار اندیشه کن
Ghazal 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستینهر سر موی ترا چین و ختن در آستین
Ghazal 6205فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندنبه شمع دولت بیدار باشد دامن افشاندن
Ghazal 6396موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من
Ghazal 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شویاز سر دنیا و دین برخیز تا رعنا شوی
Ghazal 1اگر نه مدِّ بسمالله بودی تاجِ عنوانهانگشتی تا قیامت نوْ خطِ شیرازه دیوانها
Ghazal 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Miscellaneous poem 4سرگرانی مانع است از آمدن تیر تراانتظار تیر خواهد کشت نخجیر ترا
Turkic ghazal 8چیخارتدی خط و منم زلف مبتلاسی هنوزدوگون ساقالدی و باشیمده دور قراسی هنوز
Miscellaneous poem 9بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را
Turkic ghazal 13عمر گیچدی، سفر اسبابینی آماده قیلینهرنه سیزدن کسه تیغ اجل اوندان کسیلین
Qasida 15بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتابچون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب
Miscellaneous poem 30(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)
Qasida 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
Qasida 38تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت
Qasida 41خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
Ghazal 48از شکستِ ماست گردش، چرخِ بیبنیاد رانیست غیر از دانه آب این آسیای باد را
Ghazal 65سر به گردون میدهم این آهِ پُر تأثیر رامیزنم آتش به سقف این خانهٔ دلگیر را
Ghazal 72هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز راخسروی باید که داند قدر این شبدیز را
Miscellaneous poem 76بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده استهمچو داغ لاله نان ما به خون افتاده است
Ghazal 90روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ رامشک گردد خون من در ناف جوهر تیغ را
Ghazal 93آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را
Miscellaneous poem 95هر کجا قامت دلدار به دعوی برخاستسرو چون زنگ ز آیینه قمری برخاست
Ghazal 96بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق راهست محراب دعا از رخنه دل عشق را
Ghazal 109جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را
Miscellaneous poem 151مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشتنگاه گرم عنان را به خواب کرد و گذشت