Ghazal 1507

دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1514

در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1521

خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1527

غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1535

آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده استلب لعلش به کبابم نمک سنگ زده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1547

صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده استلب جو از شفق گل لب میگون شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1551

خط به گرد رخ آن سیم ذقن آمده استمور در دست سلیمان به سخن آمده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1555

فلک پیر بسی مرگ جوانان دیده استاین کمان پشت سر تیر فراوان دیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1562

عالم امنی اگر هست همین بیهوشی استهست اگر جنت در بسته همین خاموشی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1564

مایه پرورش عالم اسباب یکی استباغ هر چند به صد رنگ بود آب یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1567

لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی استنظر مرحمت و حلقه فتراک یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1569

پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی استچشم بیمار و لب روح فزا هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1574

صبح میخانه نشینان کف دریای می استشفق باده کشان چهره حمرای می است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1589

جگر لاله سیه مست ز میخانه کیستمستی نرگس مخمور ز پیمانه کیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1591

خاک در کاسه آن سر که در او سودا نیستخار در پرده آن چشم که خونپالانیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1594

خار در دیده آن کس که طلبکارش نیستخاک در کاسه آن سر که هوادارش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1595

آه من مد رسایی است که پایانش نیستبخت من ابر سیاهی است که بارانش نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1598

در قناعت لب خشک و مژه پر نم نیستعالمی هست درین گوشه که در عالم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1599

من که در سر هوس طره دستارم نیستهیچ با سایه اقبال هما کارم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1600

خون من نیست به تشریف شهادت قابلورنه اندیشه ازان غمزه خونخوارم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1605

تلخی می به گوارایی دشنام تو نیستدزدی بوسه به شیرینی پیغام تو نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1606

خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیستتشنه لعل تو روشن گهری نیست که نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1607

حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیستخلوت فکر تو چاه ذقنی نیست که نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1608

مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیستتوشه بردار و روان شو که زمان اینهمه نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1614

در پریشان نظری غیر پریشانی نیستعالمی امن تر از عالم حیرانی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1625

رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشتحرکت در الف آن قامت موزون نگذاشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1626

پشت آیینه بود پرده مستوری زشتزاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1628

دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشتطفل از دام تماشا نتوانست گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1632

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1636

اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفتآن توانگر بود اینجا که زر از یادش رفت

Saib TabriziGhazal1 min