Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است
Ghazal 1514در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست
Ghazal 1521خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟
Ghazal 1527غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟
Ghazal 1535آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده استلب لعلش به کبابم نمک سنگ زده است
Ghazal 1547صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده استلب جو از شفق گل لب میگون شده است
Ghazal 1551خط به گرد رخ آن سیم ذقن آمده استمور در دست سلیمان به سخن آمده است
Ghazal 1555فلک پیر بسی مرگ جوانان دیده استاین کمان پشت سر تیر فراوان دیده است
Ghazal 1562عالم امنی اگر هست همین بیهوشی استهست اگر جنت در بسته همین خاموشی است
Ghazal 1564مایه پرورش عالم اسباب یکی استباغ هر چند به صد رنگ بود آب یکی است
Ghazal 1567لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی استنظر مرحمت و حلقه فتراک یکی است
Ghazal 1569پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی استچشم بیمار و لب روح فزا هر دو یکی است
Ghazal 1574صبح میخانه نشینان کف دریای می استشفق باده کشان چهره حمرای می است
Ghazal 1589جگر لاله سیه مست ز میخانه کیستمستی نرگس مخمور ز پیمانه کیست؟
Ghazal 1591خاک در کاسه آن سر که در او سودا نیستخار در پرده آن چشم که خونپالانیست
Ghazal 1594خار در دیده آن کس که طلبکارش نیستخاک در کاسه آن سر که هوادارش نیست
Ghazal 1595آه من مد رسایی است که پایانش نیستبخت من ابر سیاهی است که بارانش نیست
Ghazal 1598در قناعت لب خشک و مژه پر نم نیستعالمی هست درین گوشه که در عالم نیست
Ghazal 1599من که در سر هوس طره دستارم نیستهیچ با سایه اقبال هما کارم نیست
Ghazal 1600خون من نیست به تشریف شهادت قابلورنه اندیشه ازان غمزه خونخوارم نیست
Ghazal 1605تلخی می به گوارایی دشنام تو نیستدزدی بوسه به شیرینی پیغام تو نیست
Ghazal 1606خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیستتشنه لعل تو روشن گهری نیست که نیست
Ghazal 1607حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیستخلوت فکر تو چاه ذقنی نیست که نیست
Ghazal 1608مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیستتوشه بردار و روان شو که زمان اینهمه نیست
Ghazal 1614در پریشان نظری غیر پریشانی نیستعالمی امن تر از عالم حیرانی نیست
Ghazal 1625رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشتحرکت در الف آن قامت موزون نگذاشت
Ghazal 1626پشت آیینه بود پرده مستوری زشتزاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت
Ghazal 1628دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشتطفل از دام تماشا نتوانست گذشت
Ghazal 1632این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت
Ghazal 1636اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفتآن توانگر بود اینجا که زر از یادش رفت