Samad Vurgun · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Üstündən karvan yeriməz,Sıxdır dumanların, dağlar!
KəklikOnun qaydasıdır binadan, başdan,Hələ gün çıxmamış qalxıb obaşdan,
Bir yaz sabahının ilk azanıydıBir yaz sabahının ilk əzanıydı,Süzüldü gözlərim xumarlanaraq.
CəbhədəToxunub dağlara qayıdır yenəSərhəd boyundakı hücum borusu;
Şair, nə tez qocaldın sən?!Bülbül olub düşdüm bağa,Nalə çəkdim sola, sağa.
Aləmin seyrinə gəl, gör nə gözəl fitrəti varAləmin seyrinə gəl, gör nə gözəl fitrəti var,Hər gülün, hər çiçəyin öz adı var, surəti var.
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.
Bir gün məni lap boğurdu hicranBir gün məni lap boğurdu hicran,Hicran deyə bir səyahət etdim…
Sorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədirSorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədir,Böylə bir düstur qocalmış ideal olsun gərək!
Çəkdiyim ağrılar bir yana dursunÇəkdiyim ağrılar bir yana dursun,İnsafı, mürvəti sən atmadınmı?
Ey uzaq göylərin yaxın elçisi!Ey uzaq göylərin yaxın elçisi!Şərqi təmsil edər mənəviyyatın.
Bütün xalqlar, qəbilələr od içindən çıxacaqdırAvropanın küçələri qaranlıqdır yerdən göyə,Aclıq yağır baxışlardan, insanların batmış ordu.
Meysiz, məzəsiz can ilə canan ola bilməzMeysiz, məzəsiz can ilə canan ola bilməz!Sevda dediyin hər kəsə meydan ola bilməz!