Samad Vurgun · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Vaxtsız əcəl, get o yanda dayan, dur,Qürbət eldə can vermərəm ölümə!
ÜrəkIBir incik dost kimi gileylənərək,
Birinci pərdəBirinci şəkil*XVIII əsr. Azərbaycan, Qazax mahalı. Vidadinin evi. Arxa tərəfdə Kür çayı şırıl-şırıl axır. Qürub zamanıdır. Vidadi tək ağac altında namaz qılır. Namazın arasında əllərini göyə qaldırıb titrək və təsirli bir səslə.*
Şairin ölümüİndi xəbər verim oxucuma mənXəyalı küsdürən bir faciədən:
LeylaI**Bu ad şairlərə çoxdan tanışdır,
Həyat fəlsəfəsiQuşlar qatar-qatar ellərdən keçər,Bəşər nəsil-nəsil dünyadan köçər;
Allahyar CavanşirəAğır yatan ovçu dostum,Gözlərini aç daha,
MuğanQoy göyün ulduzu, göyə nur saçsın,Yerin də arzusu yerdə gül açsın…
İlk bahar və mənYenə yaşıl don geyinmiş çəmənlər gülür,Təbiətdən ilham alıb ötür qumrular,
Onu görürkənAlovlan, ey könül, yenə alovlan!Bu gün lap dəyişib o günkü canan.
Acı gülüşlərSən ey altun qəfəslərdə xumarlanan, süzulən,Bilirmisən hüsnünlə hankı qəlbdir üzülən?
Ölən şeirlərimİncə bir bahar buludunn andıranvə gəncliyi
Rot frontGözlərim sancılarkən bu bayrağın rənginə,İçimdə dalğalardan gurultu qopdu yenə...
Aşıq qardaşımaGəl qələm götürüb, qoşa saz tutaq.Süsənlər, sünbüllər, güllər bizdədir;
XəyalBir axşam dırmandım bir dağ başına,Vuruldum dünyanın bahar yaşına.
Azərbaycan balasıŞair Nizaminin gözəl vətəni,Qoynunda bəsləyib böyütdü səni.
Salam, MoskvaBaşında tufanlar qopandan bəriSəkkiz ay görmədim heç üzünü mən
Zəncinin arzularıO, kürsüyə sinə gərdi. Danışmadı, susdu bir dəm,Çatıb qara qaşlarını, fikrə getdi o bir anlıq;
Aşığın dərdiMən səni görmüşəm on beş ıl əvvəl,Dilində bir qoşma, bir dərdli qəzəl,
Anamın dərdiBəzən o insanı düşündükcə mən,Titrədir canımı dağlar ruzigarı;
Böyük ədibDöydü qapımızı bir acı ruzgar,Durdu insan qəlbi, öldü sənətkar...
SərgüzəştBir tərəfdə düyün, bir tərəfdə yas,Böylə keçinmişdir dilsiz əsrlər.
Bahar və mənBahar nə xoş gəlir, ruha dad verir.Xəyala, duyğuya qol-qanad verir;
BülbülBülbül! Səhər-səhər qonaq budağa,Günəşin eşqinə bir dastan qoşaq!
Samur çayıBizim Qafqaz dağlarından şırıl-şırıl süzülən,Çəmənlərin gərdəninə inci kimi düzülən,
ŞamO alışır hər axşam,Düşünür tək, yanır tək…
Ukrayna partizanlarıDe, kimdir gecənin bağrını dələn?Düşmənin üstünə ley kimi gələn?
Dağlar (Binələri çadır-çadır)Binələri çadır-çadırÇox gəzmişəm özüm, dağlar!
Mənə belə söyləyirlərGörüb tanış olmadığım,Qayğısına qalmadığım
Dərman verin!Mənə dərman, dərman verin, qəlbim yanmasın,Günəş təbim şölə çəkib alovlanmasın…