Samad Vurgun · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Birinci şəkil*XVIII əsr. Azərbaycan, Qazax mahalı. Vidadinin evi. Arxa tərəfdə Kür çayı şırıl-şırıl axır. Qürub zamanıdır. Vidadi tək ağac altında namaz qılır. Namazın arasında əllərini göyə qaldırıb titrək və təsirli bir səslə.*
ÜrəkIBir incik dost kimi gileylənərək,
20 bahar"Açılmış fikrimin azad yelkəni,Tarix öz qoynunda isidir məni.
Azad ilhamEy azad ilhamım, gülər üzünləSəhərin rəngini seyrə dalanda,
Acı xatirələrEy əziz oxucum, ey əziz insan!Uşaqlıq nə qədər gülünc olsa da,
Ordenli qəhrəmanYenə də sayrışır göydə ulduzlarGecədən keçmişdir, doğmayır səhər.
Bülbül və bağbanGözəl bir bağçada bir bülbül vardı,Budaqdan-budağa uçub qonardı.
İslamOder çayı dolanmışdırGümüşü bir kəmər kimi
MacəraYaxşı yadımdadır on beş il əzəl,Özgə qundağına layla çaldığın.
Gələcəyin toy-bayramıBu gün-sabah al geyəcək təbiətin ilk baharı.Yenə qönçə tutacaqdır könüllərin arzuları.
Qoca Şərqə günəş doğurYalnız dünən dənizlərin ağır toplu gəmiləriSahillərə lövbər saldı.
Neftin qüdrətiGəl ey dost, Xəzərin cəlalına baxBuruqlar dayanmış ehramlar kimi.
BəstiYurdumuz silkinib çıxalı yasdan,Aldım sorağını Kürdən, Arazdan;
Yazla qışın deyişməsiYenə fikrim seyrə çıxdı yer üzünü başdan-başa,Dünya böyük bir tamaşa...
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.